HOUSE OF THE DRAGON PDF Free Download

Name: HOUSE OF THE DRAGON PDF
Author: davidcannon_official

1 / 77

0 views•77 pages

HOUSE OF THE DRAGON PDF Free Download

HOUSE OF THE DRAGON PDF free Download. Think more deeply and widely.

EJDERH  IN

DANSI BAŞLIYOR!

OZEL  PORTAJ

.. ..

WESTE S ATEŞI DONUYOR!

.....

HOUSE OF THE DRAGON

OLIVIA  OKE, PHIA SABAN,

TOM GLY - RNEY, BETHANY ANTONIA,

H RY   E , MA HEW NEEDHAM

AYLIK DİZİ KÜLTÜRÜ DERGİSİ___SAYI: 57___HAZİRAN 2024

Yaz mevsiminin getirdiği enerjiyi hissediyorsunuz, değil mi?

Doğa kendini yenilerken biz de boş durmuyoruz diye düşünü-

yorum. Şahsen boşa enerji harcadığımı fark ettiğim her şey-

den uzak durmaya başladım, size de tavsiye ediyorum. “Aynı

şeyi tekrar tekrar yapmak ve farklı sonuçlar beklemek delilik-

tir,” diyen Einstein’a selam çakarak açıyorum bu sefer.

Episode’un yeni sayısına gelirsek kapak konumuz ile baş-

lamam lazım. Yarattığı bambaşka evrene hayran olduğum

House of the Dragon’un yeni sezonu için Onur Bayrakçeken

özel bir röportaj gerçekleştirdi. Dizinin başrol oyuncularıyla

söyleşen Onur, ikinci sezonda olup biteni önceden öğre-

nebilmeniz için sorularını sıralamış. Röportajın bitiminde

Orçun Onat Demiröz’ün hazırladığı, dehşet saçan ejderha-

lar dosyası da ilgiyle okunacak cinsten.

Önceki ay ekranlara veda eden Yargı’nın büyük âşıkları

Efe ve Tuğçe yani Ulvi Kahyaoğlu ve Merve Ateş’le dizide-

ki takım ruhu ve partnerlik üzerine söyleştim. Dizi biter

bitmez yapmak istediklerini sormayı da atlamadım.

Bir başka önemli röportajımızı da Yağmur Çöl, Ege Erkal

ile yaptı. Bahar dizisinin espritüel kişiliği Doruk’a can

veren oyuncuyla kariyerine başlama hikâyesini ve he-

deflerini konuştu. İstanbul’un tiyatro sahnesinde sık sık

adını duyduğumuz tiyatro yönetmeni ve oyuncu Kay-

han Berkin röportajı da Yağmur’a ait.

Son dönem işleri arasında fark edilir bir yeri olan

Dengeler: Biri Olmak’tan Erol Babaoğlu ile Prens

dizisinden Kerem Özdoğan röportajlarını yine Onur

Bayrakçeken yaptı.

Zeynep Gürer ve Mert Gürer, dizi mekânlarının tu-

rizme etkisini incelerken Burak Sakar, 2023-2024

sezonunda dizilerin reyting oranlarını değerlendir-

di. Orçun Onat Demiröz’ün The Last of Us hayran-

larını ihya eden Fallout incelemesi, Ömür Tanyel’in

A Gentleman in Moscow dizi incelemesi, Su Kara-

can’ın umut veren animasyonlarını derlediği yazısı

ve Yağmur Özdemir’in Idea of You incelemesi de

yeni sayımızda.

Farklı ve güzel bir yaz olması dileğiyle.

İyi seyirler.

EDİTÖRDEN // OBEN BUDAK

GENEL YAYIN YÖNETMENİ

OBEN BUDAK

oben@episodedergi.com

YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ

ENGİN İNAN

engin@episodedergi.com

YAZI İŞLERİ

ONUR BAYRAKÇEKEN

onurb@mylosyayingrubu.com

YOLDAŞ ÖZDEMİR

yoldas@episodedergi.com

EDİTÖRLER

ORÇUN ONAT DEMİRÖZ,

SEVTAP TUZCU, YAĞMUR ÇÖL,

YASEMİN ŞEFİK

GÖRSEL YÖNETMEN

CANSU ÖZCÖMERT

cansu@mylosyayingrubu.com

REKLAM VE PROJE: YOLDAŞ ÖZDEMİR

yoldas@mylosyayingrubu.com

MYLOS YAYIN GRUBU YAYINCILIK

DANIŞMANLIK HİZMETLERİ LTD. ŞTİ.

Adına Sorumlu Yazı işleri Müdürü

ve İmtiyaz Sahibi: ÖZLEM ÖZDEMİR

HAZİRAN 2024 - SAYI: 57

AYLIK SÜRELİ YAYIN

ADRES: Caferağa Mah. Dr. Şakirpaşa

Sok. NO: 3/A Kadıköy - İstanbul

TEL: 0543 345 46 00

Episode’ da yayımlanan tüm yazı, çizim

ve karakterlerin yayın hakları saklıdır.

Yayınevi, yazar ve çizerin izni olmaksızın

hiçbir yazılı, basılı ve görsel yayın organı

ve sanal ortamlarda kullanılmaz.

KISA KISA: EKRAN 04

RÖPORTAJ: EGE ERKAL 06

FALLOUT: THE LAST OF US’A MEYDAN OKUYAN, MAD MAX’TEN İLHAM ALAN VE MAKRO EVREN İNŞASIYLA

PARLAYAN BİR YAPIM - ORÇUN ONAT DEMİRÖZ 10

RÖPORTAJ: KEREM ÖZDOĞAN 16

KAPAK KONUĞU: HOUSE OF THE DRAGON 22

RÖPORTAJ: OLIVIA COOKE & PHIA SABAN 24

RÖPORTAJ: TOM GLYNN-CARNEY 26

RÖPORTAJ: BETHANY ANTONIA & HARRY COLLETT 28

RÖPORTAJ: MATTHEW NEEDHAM 30

06 22

HAZİRAN - 2024

57.

HOUSE OF THE DRAGON EJDERHA REHBERİ: WESTEROS ATEŞİ VE KANI DÖNÜYOR

ORÇUN ONAT DEMİRÖZ 32

TÜRK TELEVİZYONLARINDA 2023/2024 SEZONU - BURAK SAKAR 36

A GENTLEMAN IN MOSCOW: DEVRİMİN GÖLGESİNDE YOK OLAN UNVANLAR, YEŞEREN UMUTLAR

ÖMÜR TANYEL 38

RÖPORTAJ: MERVE ATEŞ & ULVİ KAHYAOĞLU 42

KISA KISA: VİZYON 50

DİZİLERİMİZ İLE “ROTA YENİDEN OLUŞTURULDU” - MERT GÜRER & ZEYNEP GÜRER 52

HAYALLERE IŞIK TUTAN ANİMASYONLAR - SU KARACAN 54

RÖPORTAJ: EROL BABAOĞLU 58

RÖPORTAJ: KAYHAN BERKİN 64

TABULARI YIKAN BİR AŞK HİKÂYESİ: THE IDEA OF YOU - YAĞMUR ÖZDEMİR 70

58 64

3842

THE BOYS – 4. SEZON

Çizgi roman efsanelerinden biri olan Garth Ennis’in

aynı isimli serisinden uyarlanan The Boys, Prime

Video kataloğundaki en popüler yapımlar arasında

yer alıyor. Süper kahraman anlatılarına, aykırı

ve kanlı bir yorum getiren The Boys dördüncü

sezonuyla dönüyor.

The Boys’un başrollerinde Karl Urban, Jack Quaid,

Antony Starr, Erin Moriarty, Jessie T. Usher, Laz

Alonso, Chace Crawford, Tomer Capone, Karen

Fukuhara, Colby Minifie, Claudia Doumit ve

Cameron Crovetti yer alıyor. Ayrıca 4. sezonda

Susan Heyward, Valorie Curry ve Jeffrey Dean

Morgan da kadroya katılan isimler arasında. The

Boys, yeni sezonuyla 13 Haziran’da Prime Video’da.

HOUSE OF THE DRAGON – 2. SEZON

HBO’nun fenomen serisi Game of Thrones’un

prequel’i niteliğindeki House of the Dragon’ın 2.

sezonu, 2024’ün en merak edilen dizileri arasında

yer alıyor. Targaryen Hanedanlığı’nın Westeros’taki

taht mücadelesini merkezine alan seri, ilk sezonuyla

izlenme rekorları kırmıştı.

House of the Dragon’ın 2. sezonunda Demir Taht’ta

hak iddia eden Hightowerlar ile Targaryenler

arasındaki kanlı savaş ve “Ejderhaların Dansı” olarak

anılan iç savaş işlenecek. Yeni sezonun ilk bölümü

16 Haziran’da BluTV’de yayınlanacak.

kısa kısa

EKRAN

THE BEAR – 3. SEZON

Christopher Storer’ın yaratıcısı olduğu The

Bear, son dönemde TV’deki en iyi serilerden

biri olarak gösterilen ve Primetime Emmy

Ödüllerine damga vuran yapımlardan.

Jeremy Allen White ve Ayo Edebiri’yi yıldıza

dönüştüren serinin yeni sezonu için de geri

sayım devam ediyor.

Yeni sezonda Ebon Moss-Bachrach, Lionel

Boyce, Liza Colón-Zayas, Abby Elliott ve Matty

Matheson da dönüyor. 27 Haziran’da Disney+

ekranına gelecek 3. sezon Richie ve Sydney’in

kontrolü ele geçirdiği stresli açılış gecesinden

hemen sonrasını anlatacak.

COBRA KAI - 6. SEZON

Netflix kataloğunda yer alan ve Karate Kid’in

spin-off’u niteliğindeki fenomen seri Cobra

Kai, final sezonuyla dönmeye hazırlanıyor.

Toplamda üç kısımdan oluşak final sezonunun

ilk kısmı 18 Temmuz’da Netflix’te izleyicilerle

buluşacak.

Final sezonu Cobra Kai’nin Vadi’den

elenmesiyle başlıyor. Senseiler ve öğrenciler,

karatenin dünya şampiyonası olan “Sekai

Taikai”de yarışıp yarışmayacaklarına ve

nasıl yarışacaklarına karar verecek. Serinin

yaratıcıları Josh Heald, Jon Hurwitz ve Hayden

Schlossberg da final sezonunun “Cobra

Kai’nin şimdiye kadarki en büyük sezonu”

olacağı sözünü verdi.

ege

erkal

ege erkal

RÖ P O RTA J

on zamanların en popüler dizisi Bahar’ın

platonik âşığı Doruk karakterini canlandı-

ran Ege Erkal ile keyifli bir röportaj ger-

çekleştirdik. Maltepe Üniversitesi’nde

tiyatro eğitimi alan ve sahne arkasında

da pek çok farklı pozisyonda çalışan Ege

Erkal ile oyunculuk serüvenini, Bahar di-

zisindeki rolünü ve hedeflerini konuştuk.

Maltepe Üniversitesi’nde tiyatro okumuş-

sunuz. Hep oyuncu olmak mı istiyordunuz?

Hayır, oyunculuk hiç aklımda yoktu. İlkokul, ortaokul ve

lisede içe kapanık bir çocuktum. O yüzden bana çok

uzak bir işti. Yıllarca lisanslı olarak futbol oynadım. Ha-

yalim futbolcu olmaktı zaten. Daha sonra okul ve futbol

arasında tercih yapmam gerekti. İkisini aynı anda yürüt-

mek biraz zor oluyordu. Ben de okulu tercih ettim. O dö-

nem, edebiyat hocam bize bir tiyatro oyunu izleme öde-

vi vermişti. İstanbul Şehir Tiyatroları’nda Sırça Hayvan

Koleksiyonu oyunu oynuyordu. Onu izlemeye gittim ve

çok etkilendim. Benim de orada olmam gerektiğini dü-

şündüğümü hatırlıyorum ama bunu nasıl yapacağımı bil-

miyordum. Tabii ben kendimi buna zor ikna ettim. “Ben

yapabilir miyim?” sorusu hep kafamda vardı. Daha sonra

Kadıköy Emek Tiyatrosu’nda kursa yazıldım ve yolcuğum

orada başladı. Ordaki hocalarım, “Konservatuvar düşün-

mez misin?” dedi. “Ben mi? Nasıl? Olur mu benden?” gibi

kafamda sorular dönmeye başladı. Kurs bitince orada

asistanlık yapmaya başladım. İşin mutfağından geliyorum

biraz. İlerleyen zamanda orada konservatuvara hazırlan-

dım ve 2019 yılında Maltepe Üniversitesi Sahne Sanatları

Bölümü’nü kazandım ve yolculuğum başladı.

Özel tiyatrolarda oyunculuk kariyerinin yanı sıra sahne

arkasında ışık-ses operatörlüğü, sahne teknisyenliği gibi

pek çok pozisyonda da çalıştığınızı öğrendim. Tiyatro

sahnesinden ekrana uzanan yolculukta neler yaşandı?

Tiyatronun sadece oyunculuk alanıyla ilgilenmek iste-

medim. O dönem ışık yapmak fikri heyecan verici duru-

yordu. O da aslında bir nevi oyunculuk. Belki sahne üze-

rinde gözükmüyorsun ama oyunun akışında önemli bir

rol alıyorsun. Oyuncuyla beraber hareket etmek, doğru

zamanlamayla ışık geçişlerini yapmak... Oyunun akışını

etkileyen kritik durumlar oluyor bazen. Bahar dizisinin

kadrosunda yer alana kadar da bu işi yapıyordum. Benim

için öğrencilik yıllarımda gelir elde ettiğim bir alandı.

Bahar: Uyanmaya Hazır mısın? rol aldığınız ilk televizyon

dizisi. Sezona damgasını vuran bir işle ekrana gelmek na-

sıl hissettiyor, senaryoyu ilk okuduğunuzda bu kadar ses

getireceğini düşünüyor muydunuz?

Müthiş hissettiriyor tabii. Hayatta bilmediğim birçok

duyguyu deneyimlediğim bir proje oluyor. İlk okuduğum-

da çok heyecanlandırmıştı senaryo. Aslında işin belli bir

ortalamanın çok üstünde olacağından emindim ama bu

kadar iyi çekileceğini açıkçası düşünmemiştim. Bu nok-

tada Neslihan Hoca, Mehmet Can Hoca ve bütün yaratıcı

ekibin başarısı çok büyük.

Bahar’ın bu kadar sevilmesinin sebebi sizce nedir?

Türkiye’nin içinde bulunduğu buhranın bunda etkisi çok

büyük. Biz okuduğumuz ve izlediğimiz şeylerden çok ça-

buk etkilenen bir toplumuz. Gün içinde zaten birçok kötü

şeye maruz kalıyoruz. İnsanlar artık eve gittiğinde biraz

gülmek, eğlenmek istiyor. Bahar’ın eğlenceli sahneleri-

nin olması, oyuncu kadrosu ve yaratıcı ekibin yorumlayış

biçimi işin sevilmesinde büyük rol oynuyor.

RÖPORTAJ: YAĞMUR ÇÖL

FOTOĞRAF: İSMET EGE TONBUL

Birbirinden usta isimlerle çalışıyorsunuz; üstelik bu

isimlerle karşılıklı sahneleriniz de yoğun. Set ortamını

bize biraz anlatır mısınız? Mesela çekerken en eğlen-

diğiniz veya en zorlandığınız sahne hangisiydi?

Ben usta isimlerin olduğu kadroya dahil olduğumda

çok heyecanlanmıştım. Öğrencilik yıllarımda hayranlık-

la izlediğim isimlerdi ve onlarla karşılıklı oynama şan-

sına sahip olmak inanılmaz heyecanlı hissettiriyor. Set,

bizim genç ekip için biraz konservatuvar gibi geçiyor.

Çünkü Demet abla, Mehmet abi ve Buğra abi bize çok

fazla yardımcı oluyor. Çekerken çok eğlendik klişesine

inanmazdım ama gerçekten çektiğimiz her sahnede

çok fazla eğleniyoruz ama en unutamadığım, 3. bö-

lümde Doruk’un Bahar’ı hayal etme sahnesi sanırım.

Çekerken epey gülmüştük. Şu ana kadar zorlandığımız

pek sahne olmadı, sadece kalabalık sahneler, trafik ve

takip etme açısından biraz zorlayıcı oluyor.

Doruk çok renkli ve eğlenceli bir karakter olarak kar-

şımıza çıkıyor. Doruk’la ortak noktalarınız var mı?

Ben de sevince Doruk gibi seviyorum. Bazen o duy-

gunun içinde kaybolabiliyorum. Sanırım en bariz ortak

noktamız bu diyebilirim.

Doruk, Bahar’a olan platonik aşkıyla ön plana çıktı, bu

noktada Doruk’la empati yapmanızı istesem onun his-

leri hakkında ne söyleyebilirsiniz? Sizce Doruk bu aşkı

nasıl yaşıyor?

Doruk, ismi gibi çok doruklarda yaşıyor aşkını. Bence

Timur ve Evren’den daha fazla Bahar’ı düşünüyor.

Doruk hisleri konusunda çok açık biri, her duyguyu

çok yoğun yaşıyor. Biz acı çektiği, zor durumlara düş-

tüğü anlara da çok gülüyoruz. Bu konuda siz nasılsı-

nız? Duygularınızı sonuna kadar yaşayan birisi misiniz?

Ben maalesef Doruk gibi değilim. Duyguları ve olayları

içimde yaşarım. Bu konuda Doruk gibi olmak isterdim.

Doğaçlamaları daha çok tiyatro sahnesinde görmeye

alışığız. Bahar dizisindeyse oyuncuların pek çok do-

ğaçlama sahnesi var, sosyal medyada da bu sahneler

çok konuşuluyor. Bir tiyatrocu olarak siz ne düşünü-

yorsunuz bu konuda? Dizide sizin de doğaçlama yaptı-

ğınız sahne var mı?

Bu konuda Neslihan Hoca çok özgür bırakan bir yö-

netmen. Bize doğaçlama konusunda çok alan tanıyor.

Tabii ki yazılan keyifli sahneleri de gördükçe bu durum

bizi ekstra iştahlandırıyor. Belli bir olayın dışına çıkma-

dan yapılan her doğaçlama anını kıymetli buluyorum.

Çünkü ister istemez metin, oyuncuya bir yere kadar

yardımcı olabiliyor, mesela asistan odasında senaryo-

ya hizmet edebileceğini düşündüğümüz çoğu sahnede

doğaçlama yapmaya çalışıyoruz.

Kuş Uçuşu’nun 3. sezonunda da rol aldınız. Nasıl bir

deneyimdi dijital bir projede yer almak?

Güzel bir deneyim oldu. Benim ilk set tecrübemdi. Ha-

yatımda ilk defa set ve kamera görmüştüm. Biraz or-

tamı gözlemleyerek geçti açıkçası. Oradan edindiğim

tecrübeyle Bahar setinde biraz daha rahattım.

Bundan sonrası için hayalleriniz ne? Gelecekte

nasıl bir rol canlandırmak istersiniz?

Güzel bir işle başlangıç yaptığımı düşünüyorum.

Bundan sonra ne olur bilmiyorum ama uzun

yıllar bu işi tutkuyla yapmak istiyorum. Kendi

oyunculuk sınırlarımı zorlayacağım karakterler

oynamayı çok isterim.

Canlandırmak istediğiniz spesifik bir karakter

veya yer almak istediğiniz bir proje var mı?

Kesinlikle bir gün Hamlet oynamak istiyorum.

Peki, siz neler izlemekten keyif alıyorsunuz?

Takip ettiğiniz diziler var mı, neler önerirsiniz

okurlarımıza?

Son zamanlarda izlediğim Baby Reindeer, Rip-

ley ve Magarsus oldukça etkili işlerdi. Özellikle

Ripley görüntüleriyle hayran bıraktı. Baby Rein-

deer’ın da hikâyesi ve işleniş biçimi etkileyiciy-

di. Brooklyn Nine-Nine ve Rick and Morty de

tekrar tekrar açıp izlediğim işler.

YAZI_//_ORÇUN ONAT DEMİRÖZ

THE LAST OF US’A

MEYDAN OKUYAN, MAD

MAX’TEN İLHAM ALAN VE

MAKRO EVREN İNŞASIYLA

PARLAYAN BİR YAPIM

fallout

KÖ Ş E YA Z I S I

prime VIDEO

nterplay Inc. tarafından 1997’de “A Post Nuclear Role Playing

Game” (Nükleer Savaş Sonrası Rol Yapma Oyunu) olarak pi-

yasaya sürülen Fallout, oyun dünyasını değiştiren ikonik ya-

pımlardan. Her yeni oyunla hayran kitlesini büyüterek kült-

leşen seri, 2077’deki nükleer serpinti sonrasında değişen bir

dünyada geçer ve alternatif bir zaman çizelgesinde ilerler.

İlk yayınlandığı dönemden bu zamana oyun dünyasının en

başarılı serilerinden birine dönüşen Fallout, Amazon Stu-

dios ve Kilter Films tarafından da TV’ye transfer edilerek

Prime Video kataloğuna eklendi. Popülerliği sebebiyle do-

ğal olarak 2024’ün de en merak edilen TV serilerinden olan Fallout,

“Primetime Emmy Ödüllü” HBO uyarlaması The Last of Us’ın da karşı-

sına dikildi.

Açıkçası HBO, The Last of Us oyununun yönetmeni ve yazarı Neil

Druckmann’ı serinin yaratıcılarından birisi olarak görevlendirerek çok

yerinde bir karar vermişti. Neil Druckmann ve Craig Mazin ikilisi de

bugüne kadar yapılmış en iyi oyun uyarlamasına imza atmıştı ama artık

çok ciddi bir rakipleri var.

Doğrusu Fallout yayınlandıktan sonra izlenme rekorları kırarak po-

tansiyelini gösterdi. 16 gün içinde 65 milyon izlenen seri, The Lord of

the Rings: The Rings of Power’dan (Yüzüklerin Efendisi: Güç Yüzükleri)

sonra Prime Video’nun en çok izlenen ikinci serisi oldu. Akabinde de

Prime Video hız kesmeden serinin 2. sezon onayını verdi.

Tabii bu başarıda öncelikli olarak projenin başında Christopher No-

lan’ın kardeşi Jonathan Nolan ile Lisa Joy’un yer alması yatıyor.

HBO’nun Westworld serisinin de yaratıcıları olan Jonathan Nolan ile

Lisa Joy, post-apokaliptik açıdan göz alan Fallout evrenini layıkıyla

TV’ye adapte etti. Ancak seriye geçmeden önce Fallout evrenini biraz

detaylandırayım.

RETRO-FÜTÜRİSTİK ESTETİK, DEĞİŞMEYEN

SAVAŞ VE DÜNYANIN SONUNA DOĞRU

Öncelikle Fallout markası, en başından beri George

Miller’ın başyapıtı olan Mad Max serisinden ilham alır.

Dolayısıyla Fallout evreninin damarlarında Mad Max

filmlerinde gördüğümüz çorak topraklardaki post-a-

pokaliptik tasvirler ve kitlesel yok oluş bulunur. Hatta

oyundaki bazı araç gereçler, kıyafetler, karakterler de

direkt Mad Max dünyasına dair göndermeler taşır. Zaten

Fallout, 1988’de yayınlanan “Wasteland” oyununun da

devamı olarak kabul edilir.

Fallout evrenini farklı kılan unsurlardan biri de tasarım

özelliklerinin retro-fütürizmden beslenmesidir. Lloyd

Dunn tarafından ortaya atılan bu terim edebiyat, sine-

ma, moda, mimari ve oyun alanlarında kendisini göste-

rir.

Geçmiş ve gelecek arasında köprü kuran retro-fütü-

rizm, pop kültürü ile bilimkurgu estetiğini de birleştirir.

Örneğin George Lucas’ın yarattığı “Star Wars” evre-

ninde yoğun bir retro-fütürizm etkisi mevcuttur. Keza

Kenny Scharf’ın resimleri de bu açıdan dikkat çekicidir.

Fallout evreninde özellikle 1950’li yılların paradigması mevcuttur. Bütün estetik

değerler ve kültür 50’lere sıkışıp kalmış gibidir. Atom çağına, nükleer güce rağ-

men 20. yüzyılın en önemli buluşlarından biri sayılan ve elektronik devrelerin can

damarı olan transistörler henüz icat edilmemiştir. Bu sebeple elektronik cihazlar

ve teknolojik ürünler farklıdır. Mesela kola takılarak kullanılan “Pip-Boy”lar bu du-

rumun bir yansımasıdır.

JONATHAN NOLAN İLE LISA

JOY İKİLİSİ YİNE HEDEFİ

VURUYOR, FALLOUT SERİSİ

THE LAST OF US’A MEYDAN

OKUYOR. TABİİ BELİRTMEKTE

YARAR VAR, FALLOUT

EVRENİNİN DERİNLİĞİ GÖZ

ÖNÜNDE BULUNDURULUNCA

İLK SEZONDA SADECE

YÜZEY KAZINDI. ÖNÜMÜZDE

AMANSIZ VE ÇILGIN

YENİ MACERALAR DA

BULUNUYOR.

Ayrıca Fallout evreninin zaman çizelgesi II. Dünya Savaşı’na kadar resmi tarihi

takip eder. Ancak bu tarihten sonra alternatif bir tarih oluşur. 2077’de yaşa-

nan küresel nükleer savaş ve toplu yıkım sonrasında ise esas kırılım yaşanır.

“Büyük Savaş” adı verilen bu olaydan sonra bildiğimiz uygarlık sona erer,

radyasyon dolu bir dünya ve mutasyona uğramış yaratıklar insanlığı kucaklar.

Geçerli olan tek mücadele ise hayatta kalma mücadelesidir. Vault sığınakları

dışındaki yüzey şartları da insanlıktan çıkartıcı niteliktedir. Ghoul’lar, süper

mutantlar ve daha fazlası...

Doğrusu oyun serisindeki bu “Büyük Savaş” da alegorik olarak “Soğuk Sa-

vaş”ı tanımlar ve insanlığın her an küresel çapta nükleer savaşa tanıklık ede-

bileceğini hatırlatır, gelecek öngörülerindeki karamsarlığı hissettirir.

O yüzden Fallout’un soğuk ve acımasız şekilde akıllara kazınan jenerik repliği

de şudur: “War, war never changes.” (Savaş, savaş asla değişmez.)

KAYNAK MATERYALE SADIK, GÖRKEMLİ BİR PRODÜKSİYON

Öncelikle Fallout oyunları 22. ve 23. yüzyıllardaki farklı zaman aralıklarında

geçiyor. Örneğin ilk oyun 2161 yılında yani Büyük Savaş’ın 84 yıl sonrasın-

da vuku buluyor. Son ana oyun olarak yayınlanan Fallout 4 ise 2287’yi işaret

eder. Prime Video’nun Fallout serisiyse tüm oyunların ilerisindeki bir tarihte,

2296’da başlıyor. Böylelikle TV serisiyle birlikte Fallout evrenine yeni bir halka

daha ekleniyor.

Zaten Fallout’un haklarını elinde bulunduran Bethesda Game’in oyun tasa-

rımcısı ve yönetmeni Todd Howard da dizinin oyunlardaki ana hikâyeyle bağ-

lantılı olduğunu doğruladı. Bu da dizinin gelecek sezonları ile yeni oyunların

uyum içinde gideceğinin göstergesi.

Bu açıdan bakıldığında Fallout, kaynak materyaline sadık bir oyun uyarlaması

olarak dikkat çekiyor ve sıkı hayranları da tatmin edecek bir hikâye arkı su-

nuyor. Bir yandan da bu tercih Fallout evrenine ve oyunlardaki zaman çizel-

gelerine uzak olan izleyiciler için de yeni bir başlangıç sunuyor.

Seriyi Lucy MacLean, Maximus ve Cooper Howard namıdiğer “The Ghoul”

karakterlerinin yolculuğu üzerinden takip ediyoruz. Özellikle eski bir film yıl-

dızı olan Cooper’ın flashbacklerle anlatılan hikâyesi Büyük Savaş öncesindeki

dünyaya da ışık tutuyor.

Zaman içinde yüzeydeki hayat dolayısıyla bir ödül

avcısına ve hayalete dönüşen Cooper, antikahraman

motivasyonuyla da fark yaratıyor. Çorak topraklarda

acımasız bir yabancı olmayı gerektiren bu motivas-

yon, yüzeyde yaşamanın ne demek olduğunu da faz-

lasıyla anlatıyor. Tıpkı Mad Max’in yol savaşçısı “Max

Rockatansky” gibi. Üstelik The Ghoul karakteri seriye

kıyamet sonrası bir “western” dokusu da ekliyor.

Buna karşılık sığınakta büyümüş, beyni yıkanmış ve

50’ler kültürel algısına sıkışıp kalmış Lucy MacLean

ise nahifliği temsil ediyor. Ancak bu nahiflik ve op-

timizm, Lucy’nin dış dünyaya çıkmasıyla ve yıllardır

saklanan gerçeklerin ortaya dökülmesiyle yok oluyor.

Bana kalırsa serinin en başarılı olduğu noktalardan

biri de Lucy’nin karakter arkında ve dönüşümünde

yatıyor. Çünkü Fallout evrenindeki esas kötülük, in-

sanı kendine bile yabancılaştıran çorak topraklar ve

Lucy her bölümde farklılaşıyor.

Benzer bir durum da militarist bir birlik olan “Broth-

erhood of Steel” (Çelik Kardeşliği) üyesi Maximus için

geçerli. Shady Sands’e atılan bomba sonrasında hayatta kalmış

ve kardeşlik tarafından sahiplenilmiş Maximus’un şövalye olma

tutkusu için göze aldıkları ve Lucy ile kesişen yolları hikâye arkın-

da önemli bir yere oturuyor. Maximus’un motivasyonu ile duy-

guları arasında sıkışıp kalması da dramatik açıdan iyi veriliyor.

Doğrusu üç aksta ilerleyen hikâyenin örülme biçimi, flashback-

ler üzerinden geçmiş ile şu an arasında kurulan köprüler ve ka-

rakterlerin dönüşümleri seriyi canlı tutuyor.

Tabii serideki makro evren inşası da hayli görkemli ve göz alan

cinsten. Prodüksiyon tasarımıyla parlayan seri, oyundaki evrenin

hakkını fazlasıyla veriyor. Oyundaki retro-fütüristik estetik, se-

riye de aktarılıyor. Kullanılan araç gereçler, robotlar, Pip-Boylar,

sığınaklar ve 1950’ler kültürünün ele alınış şekli de ilgi çekiyor.

Bunun yanı sıra oyundaki kara mizah anlayışı da çok iyi yansıtılı-

yor. Ofansif, pis şakalar ve karakterlerin kendilerini tiye alan yak-

laşımları bu sefil dünyaya eğlence katıyor. Bir yandan da seride

The Boys serisini hatırlatan grafik şiddet ve “gore” estetik bu-

lunuyor. Kanlı planlar hümanizmayı yok ediyor, post-apokaliptik

vahşiliği tanımlıyor.

Sonuç olarak Jonathan Nolan ile Lisa Joy ikilisi yine hedefi vuru-

yor, Fallout serisi The Last of Us’a meydan okuyor. Tabii belirt-

mekte yarar var, Fallout evreninin derinliği göz önünde bulundu-

rulunca ilk sezonda sadece yüzey kazındı. Önümüzde amansız ve

çılgın yeni maceralar da bulunuyor.

KEREM

ÖZDOĞAN

KEREM

ÖZDOĞAN

RÖPORTAJ: ONUR BAYRAKÇEKEN

FOTOĞRAFLAR: YUSUF CANÖZ

STYLING: ŞİMA USLU

kerem özdoğan

RÖ P O RTA J

üldük eğlendik, sonra ikinci sezon geldi

ve yine güldük eğlendik, derken kimileri

afalladı çünkü birinin boğazını kestiler.

Prens dizisi bize kısa sürede her duy-

guyu yaşattı ve bunu o kadar iyi, komik,

şaşırtıcı yaptı ki ortaya bayıldığımız bir

iş çıktı!

Giray Altınok’un sosyal medya projesi

olarak başlayan bu yapımı Altınok, yakın

arkadaşı ve uzun süredir tabiri caizse

ekürisi olan Kerem Özdoğan ile beraber

kaleme alıyor. Bu ikili neye imza atsalar

izleyiciyi zaten güldürüyorlar ama ilk iki

sezonuyla BluTV’nin en sevilen işlerin-

den olan Prens ile beraber Türkiye’de nadir gördüğümüz bir anlatı

yarattılar: anakronik bir komedi. Ortaçağda, hayali bir ülkede geçen,

isimsiz bir Prens’in ve ailesinin başrolde olduğu bir hikâye.

Kerem Özdoğan bu diziye sadece yetenekli kalemiyle değil, Elçi Sangu

karakterini canlandırdığı oyunculuğuyla da katkı sunuyor. Biz de ikinci

sezonu henüz sona ermişken Prens’i, Elçi Sangu’yu, tabii ki Elçin San-

gu’yu ve diğer projelerini Kerem Özdoğan ile konuştuk.

Keyifli okumalar!

Önce Prens dizisi macerasını sizden dinleyebilir miyiz? Giray Altı-

nok’un bir sosyal medya karakteriyken nasıl oldu da diziye dönüştü

ve siz sürece nasıl dahil oldunuz?

O dönem dizi olmasını istediğimiz hikâyeler üzerine konuşurken bizi

çalışmaya itecek, yani eğlenmemizi sağlayacak konuyu arıyorduk. Bir

gün Giray, sosyal medya hesabında canlandırdığı Prens karakteri için,

“Bunun dizisini yapabilir miyiz?” diye sordu. Müthiş bir akıl tutulma-

sıyla, “Çok güzel olur, harika olur!” deyip işe koyulduk. Akıl tutulması

diyorum çünkü pandeminin ortasındayız, sinema-televizyon sektörü

sağlık önlemlerinden dolayı yavaşlamış, çok az yeni iş yayına giriyor

ve biz korkunç maliyetli bir işe, hem de bir komedi işine giriyoruz. Biz

bu akıl tutulmasının verdiği heyecanla çalışmaya başladık. Sanırım bizi

bu işe iten en büyük motivasyon, ikimizin de tarihi çok sevmesi ve

bundan eğlence çıkarabilmemiz oldu. Tabii bizim eğlencemize seyir-

ciyi de dahil edebilmemiz, Müşvik Bey’le tanışmamız sayesinde oldu.

Projeye güvenip bu işe girmese Prens, yıllarca kendi kendimize eğlen-

diğimiz bir hikâye olarak, bilgisayarda bir klasörün içinde kalabilirdi.

Bİz İnsanlara sadece eğlence veya komedİ

sunmak üzerİne Prens’İ yazmaya başlamadık.

Eğer amacımız bu olsaydı, epizodİk dedİğİmİz

(burAdan Episode’a selamlar); her bölüm

başka bİr konunun İşlendİğİ, sezona yayılmış

ana hİkÂyesİ olmayan bİr dİzİ formatında

yapardık. Bİz Prens’te İnsanlara bölümler

boyunca takİp edebİleceklerİ ve seyİr zevkİ yüksek

bİr hİkÂye sunmak İstedİk.

Prens nasıl yazılıyor? Giray Altınok ile nasıl paslaşıyorsunuz? Görev dağılımınız nasıl?

İlk olarak, sezon içerisinde takip edeceğimiz ana hikâyeyi oluşturmaya başlıyoruz. Bu

aşamada karakterlerin kendi hikâyesi, ana hikâyeye etkileri ve ana hikâyeye bağlandıkları

yerler yavaş yavaş belirmeye başlıyor. Hikâyenin bölüm sayısını ve her bölümünün gi-

riş-gelişme-sonuç kısımlarını da belirledikten sonra tretman dediğimiz sahneleri çıkarıp

diyalogsuz taslağı oluşturuyoruz. Tüm bunları hazırladıktan sonra akışı tekrar gözden ge-

çirip gözden kaçan detayları, eksik veya fazla olan durumları düzenliyoruz. Sonrasında ya

bölümleri ya da karakterleri paylaşıyoruz. Her iki durumda da yazdıklarımızı birbirimize

gönderiyoruz, kendi revizelerimizi verip bölümü yapıma sunmak üzere kilitliyoruz.

Buyur Bi’ de Burdan Bak ve Var Bunlar’da da Giray Altınok ile birlikte çalıştınız. Türk işi

bir Steve Pemberton ve Reece Shearsmith ikilisine doğru gidiyoruz gibi hissediyorum…

Birbirinizi nasıl bu kadar iyi tamamlıyorsunuz?

Çalışmamızın en temel faktörü eğlenmek olabi-

lir. Yapacağımız projeye bir “iş” mantığıyla yak-

laşıp ciddileştirmediğimiz için birbirimizi yor-

madan, keyif alarak çalışıyoruz. İkimiz de farklı

karakterde insanlar olduğumuz için projede ek-

sik olduğumuz yanları tamamlıyoruz sanırım. Ta-

bii çalışırken her şey güllük gülistanlık olmuyor;

zaman zaman gerildiğimiz, tansiyonun yükseldi-

ği anlar da yaşanıyor. Böyle zamanlarda birkaç

gün çalışmaya ara veriyoruz. Mesela bir önceki

sorunuzun cevabını çok disiplinli veya katı ça-

lışma kuralları içinde çalışıyormuşuz gibi verdim

ama gayet rahat, o kafe senin, bu sahil benim

gezip tozarken çalışabiliyoruz. Ofise gittiğimizde

de birkaç saat sonra, “Hadi yürüyüş yapalım!”

diyoruz. Bazen günlerce hikâye için bir şey bula-

madığımız bile oluyor. “Bu da böyle olsun,” diye

geçiştirmeyi sevmiyoruz, bulana kadar zorluyo-

ruz, içimize sinene kadar üzerine düşünmeye

devam ediyoruz.

Prens’in ikinci sezonunda karakter sayısı da

mekân sayısı da artmış görünüyor. Bu durum

işinizi zorlaştırdı mı?

İşimizi zorlaştırdığımızı düşünmüyorum, hatta

aslında ne kadar zorlaştırırsak yaratmak istedi-

ğimiz kaotik evreni o kadar lezzetli hale getire-

ceğimizi düşünüyorum. İlk sezonu yazarken de

dizi yayınlandıktan sonra da odak noktamız na-

sıl kendimize yeni düşmanlar kazanabiliriz ya da

Prens’in evrenini nasıl genişletebiliriz olduğun-

dan önümüzdeki sezonda da yeni karakterler ve

devletler göreceğimizi söyleyebilirim.

Filip’in ölüm sahnesi büyük şok yarattı. Gördü-

ğüm kadarıyla sosyal medyada dizinin hayranları

da ikiye bölündü; kimi sevdi, kimi sevmedi. Bu

kadar eğlenceli bir dizide bu kadar gerçekçi bir

ölüm sahnesi yaratmanızın altında yatan neden

neydi?

Biz insanlara sadece eğlence veya komedi sun-

mak üzere Prens’i yazmaya başlamadık. Eğer

amacımız bu olsaydı, epizodik dediğimiz (burdan

Episode’a selamlar); her bölüm başka bir konu-

nun işlendiği, sezona yayılmış ana hikâyesi ol-

mayan bir dizi formatında yapardık. Biz Prens’te

insanlara bölümler boyunca takip edebilecekleri

ve seyir zevki yüksek bir hikâye sunmak istedik.

Amacımız da Prens gibi bir karakterin yaşadı-

ğı dünyanın gerçekliğine insanları ikna etmekti.

Eğer buna ikna edersek Prens’in davranışlarını

da insanlar kabul ederdi. Bunun için de sağlam ve sürükleyici bir hikâye kurmamız gere-

kiyordu.

Başa dönersek biz insanlara, komedi türünde bir dizi yapsak da sadece “eğlence” sun-

muyoruz, hikâyemizi izlettirmek istiyoruz. Tabii ki bu hikâyede anlatım aracı olarak mi-

zahı kullanmamız insanlarda, “Komedi dizisinde bu olur mu?” hissi uyandırıyor ama biz

böyle bir amaçla yola çıkmadık. Ölüm sahnesine gelirsek dizide olmayan, hiç yapmadığı-

mız, çok alakasız bir şey göstermedik. Daha ilk sezonun ilk bölümünde bir oğul, babasını

sırtından bıçaklayarak (hatta kılıçlayarak) öldürdü. Ortaçağın en kaotik döneminde ge-

çiyor hikâyemiz. Bunu izleyenlere de hatırlatmanın karakterlerimizin yolculuğu için çok

önemli olduğunu düşünüyoruz. 19

Prens, merkezİnde bİr

antİkahramanın

olduğu fakat

olayların sadece

onun etrafında

dönmedİğİ, her

bİr karakterİn

ana hİkÂyeye

hİzmet ettİğİ,

tam anlamıyla

ensemble bİr İş.

Yaşadığı dönemİn

gerçeklİğİ ve dİğer

karakterlerİn

eylemlerİ aslında

onun ölçeğİ

oluyor ve bir

antİkahraman

olmasına rağmen

ona kızamıyoruz.

Yazdığınız karakterler arasından hangisiyle aynı gemide yolculuğa çıkmak isterdi-

niz? Sangu hariç!

Sondaki uyarıyı yapmasanız da Sangu hariç herkes olabilir, derdim. Düşünüyorum

ve her türlü cevabım, herhangi bir karakter olabilir gibi geliyor.

Gelelim Sangu’ya… Sangu nasıl doğdu? Tamamen sizin ürününüz mü yoksa Giray

Altınok’la beraber mi geliştirdiniz?

Prens zaten Giray’ın yarattığı bir karakterdi, onun dışında kalan bütün karakterler

ortak fikirlerle ortaya çıktı, Sangu da bunun içinde. İlk sezonun hikâyesini oluştu-

rurken, özellikle üçüncü bölümde, yapmak istediğimiz bir gladyatör dövüşü sah-

nesi vardı. Prens’in bu arenada olmasını istiyorduk ama bir türlü Prens’i arenaya

dahil ettiğimiz fikirlere de ikna olamıyorduk. Çünkü Prens, kendine has bir “zekâsı”

olsa da asla aptal bir karakter değil, o arenada öleceğini biliyor. Onu arenaya çık-

ması için ikna etmemiz gerekiyordu. Biz de Macbeth’in cadıları gibi bir karakterin

olaylara etki etmesi üzerine konuşmaya başladık. Hikâyenin bir anda fantastikleş-

mesini istemediğimizden, daha ete kemiğe büründürüp nereli olduğu bilinmeyen,

karşısındakinin tavrına göre tavır takınan, nereye-ne zaman geldiği veya gittiği bi-

linmeyen, Bongomyalı olmayan, dış dünyayı da gezip gören, Prens’in eski bir arka-

daşı olan ve işin özü Prens’in de dikkatini çekecek biri olarak Elçi Sangu’yu hikâ-

yeye dahil ettik. Bu karakter çok büyük eylemler yapmasa da hikâyede kırılmalara

yol açsın fikri üzerine çıktı diyebilirim. Thenio’nun kafasındaki oku çekmesi gibi.

İkinci sezonda diziye Elçin Sangu da dahil oldu. İlk sezondan sonra sizi aradı mı,

“Elçi Sangu varsa ben de olacağım!” diye? :) Şaka bir yana, Elçin Sangu ile Sangu

karakterini konuştunuz mu?

Elçin Hanım, ilk sezondan sonra bizimle iletişime geçti ve beğenilerini iletip teşek-

kür etti. Aslında böyle durumlarda insanlar kendi üzerinden yapılan göndermeye

tavır alma, görmezden gelme gibi refleksler gösterebilir. Fakat Elçin Hanım çok ki-

bar ve nazik bir geri dönüş yaptı. Hatta onu MGX stüdyolarına davet ettik; kırmadı,

geldi. Baktık hiçbir isteğimizi kırmıyor, “Acaba,” dedik, “oynar mı?” :)

Gerçekten yine bizi kırmadı ve hem oynarken hem de izlerken çok keyif aldığım

bir an ortaya çıktı.

Prens bana Monthy Python’ları anımsatıyor. Anakronik komedi diyorum ben buna

çünkü karakterlerin, geçmişte bugünün insanı gibi davranmasıyla absürt durum-

lar ortaya çıkarıyor. Siz Prens dizisini hiç bilmeyen birine nasıl anlatırdınız?

Prens, merkezinde bir antikahramanın olduğu fakat olayların sadece onun etra-

fında dönmediği, her bir karakterin ana hikâyeye hizmet ettiği, tam anlamıyla en-

semble bir iş. Yaşadığı dönemin gerçekliği ve diğer karakterlerin eylemleri aslında

onun ölçeği oluyor ve bir antikahraman olmasına rağmen ona kızamıyoruz. Karak-

terler ortaçağın sert koşullarında tüm ciddiyetleriyle var olmaya çalışırken Prens,

ailesinin isim verme zahmetine bile girmediği, dönemden daha kaotik bir karakter

olarak karşımıza çıkıyor. Bir yandan dönemin entrikalarının, taht savaşlarının sür-

düğü ortamda o, kendine has zekâsıyla çağın çok ötesinde, farklı bir bakış açısıyla

olayları değerlendiriyor ve bu da gerçekten absürt durumların ortaya çıkmasına

neden oluyor.

Bir süredir YouTube programları da yapıyorsunuz. Açık Büfe’ye nasıl başladınız?

Var Bunlar’ı çektiğimiz dönemde yapımcımız Elif Yakarçelik’e hiç kimsenin umu-

runda olmayan konuları araştıran, mocumantary türünde belgeseller yapan birinin

hikâyesinden bahsetmiştim. Yıllar sonra arayıp BKM’nin kanalı olan Açık Büfe’de

böyle bir format yapmak istediğini söyledi. Tabii ilk anlattığım yapının dışında, for-

matı daha bilinen bir noktaya çektik. İyi ki yapmışız, farklı bir deneyim oluyor be-

nim için de.

Sizi başka dizi ya da film projelerinde de görecek miyiz?

Umarım, çalışmaya devam etmek zorundayım :). En son, yönetmen Banu Sıvacı’nın

yazıp yönettiği Günyüzü filminde oynadım. Orada görebilirsiniz. Bir yandan İsmet

Ve devam ediyor, ikinci sezonun hazırlıklarını tamamlamak üzereyiz. Prens’in yeni

sezonu var. Üzerine düşündüğümüz ama daha net bir aksiyon almadığımız film

projemiz var. Daha buralardayız! :)

Son dönemde neler izliyorsunuz? Okurlarımıza önerileriniz var mı?

Öneri olmayacaktır büyük ihtimalle çünkü benim dışımda izlemeyen kalmamıştır.

Şu an Six Feet Under’ı izliyorum, yıllardır öyle bekletiyordum. İyi ki bekletmişim,

çok güzel geliyor şu dönemde. Amansız bir oyunsever olarak Fallout dizisine baş-

ladım. Gerçekten yapıyorlar bu işi. Oyunu da oynayan biri olarak, ortak anları/

görselleri görünce çok keyif alıyorum. Oynamayanlar üzülmesin; konusu oyunla

bağlantılı gitmiyor, keyifle izleyebilirler.

HOUSE

OF THE

DRAGON

22EPISODE

Game of Thrones bir efsaneydi. Şöhreti ve etkisi televizyon

ekranlarını ve kitap raﬂ arını aştı; adeta bir kültürel fenomene

dönüştü. Müziğinden karakterle ne, ent kalı kurgusundan

etkileyici mekânlarına kadar her bir unsuruyla diziyi

izlemeyenle n ya da romanları okumayanların bile en azından

tanıdığı bir se oldu.

Şimdilerde bu se House of the Dragon spin-o ’uyla devam

ediyor. İkinci sezonu yayınlanmaya başlayan dizi, o jinal Game of

Thrones’un yüz yıl kadar öncesinde geçiyor. Türkiye’de BluTV’de

izleyebileceğiniz yapımın oyuncuları geçtiğimiz günlerde dünyanın

dört bir yanından gazetecilerle buluştu. Biz de Episode olarak

bu etkinlikte yer aldık. Dizinin oyuncuları Olivia Cooke (Alicent

Hightower), Phia Saban (Helaena Targaryen), Bethany Antonia

(Baela Targaryen), Harry Collett (Jacaerys ‘Jace’ Velaryon),

Matthew Needham (Larys Strong), Tom Glynn-Carney (Aegon II

Targaryen) ile keyiﬂ i söyleşiler gerçekleştirdik.

İyi okumalar dile z.

RÖPORTAJ: ONUR BAYRAKÇEKEN 23EPISODE

OLIVIA  OKE &

PHIA SABAN

“Utanç ve suçluluk Alicent için büyük bir şey. Sanırım onu harekete geçiren

bu. Bence kendisinden son derece nefret ediyor ve Otto’nun onu şekillendirdiği

şeyin kendisinin ya da Helaena’nın iyi niyetini taşımayan bir şeyin piyonu olduğu

gerçeğini hesaba katmaya başladığını düşünüyorum. Etrafındaki duvarlar bir nevi

yıkılırken tüm bunların içinde nerede durduğunu merak ediyor.” - Olivia Cooke

24EPISODE

Sizce Siyahlar ve Yeşiller ile ilgili en iyi şey ne?

OLIVIA: Siyahların saçları harika!

PHIA: Kesinlikle. Saç kremi kullanıyorlar. Ben de bunu söyler-

dim. Dün gece dizinin ilk bölümünü izlerken Yeşillerden bazıla-

rının saç maskesine ihtiyacı var diye düşündüm.

OLIVIA: Evet, Aegon’a biraz serum lazım.

PHIA: Yüzde yüz. Bence Siyahlar, kayalık vadilerinde rüzgârın ve

temiz havanın tadını çıkarıyor.

OLIVIA: Doğru, bizim takım pek öyle değil. Ama bence biz bir

partide daha iyiyizdir. Bence daha eğlenceliyiz. Bir de bence bi-

zim kalemiz daha sıcak ve rahat.

İçinde ejderhalar olsa da bu dizi tipik bir iyi ve kötü

arasındaki savaş destanı değil, daha çok aradaki gri

bölgelerle ilgili. Kötü insanlar iyi şeyler de yapıyor,

tam tersi de oluyor. Sizce bu yaklaşım çağımız hak-

kında ne söylüyor?

OLIVIA: Sadece iyiler kötülere karşı hikâyesi değil, doğru. Bir

tür kabile kavgasına dönüşüyor değil mi? Ve sonra durup in-

sanların neden savaştığını anlamaya çalışmayı bırakıyorsunuz

çünkü sadece taraf seçiyorlar ve neden savaştıklarını gerçekten

bilmiyorlar. Her şey çok bulanık bir hal alıyor. Evet, bence bunu

özellikle Amerika’daki ve Birleşik Krallık’taki siyasi partilerde

görebilirsiniz. Kendinizi bir partinin safında buluyorsunuz ve

sadece oradan bilgilerle besleniyorsunuz. Artık satır aralarına

bakmıyorsunuz.

Bu, karakterlerinizi canlandırmanıza nasıl yansıyor?

PHIA: Bu ilginç bir konu çünkü bence biz oyunculuk açısından

detayları düşünüyoruz. Sorduğun soru, dizinin en sonunda nasıl

bir araya geldiğiyle ilgili. Oysa bizim yaptığımız şu: Benim sah-

nem bu, bir odada annemle sohbet ediyorum. Bunun tematik

olarak nasıl çalıştığı başka bir şey. Ve sanırım sinemanın büyüsü

dedikleri şey de bu, değil mi?

OLIVIA: Kesinlikle. Biz hikâyeye, “Siyahlar, Yeşillere karşı!”

diye bakmıyoruz. Bu, işin pazarlama tarafıyla ilgili.

Bu sezon artık savaşın ayak seslerini duyuyoruz. Bu

büyüyen savaş atmosferi karakterlerinizin derinliğini

nasıl etkiliyor? Sizce karakterleriniz için yeni boyut-

lar yaratıyor mu?

OLIVIA: Bu durum büyük taraflar arasında bir uçurum yarattı

ve bence Alicent bunun için kendisini derinden sorumlu hisse-

diyor. Bir tür yıkım olacağını biliyordu. Ama bence Aemond’un

Lucerys’i gökyüzünde öldürmesi bunu kesinleştirdi. Bence birin-

ci bölümde gerçekleşen misillemeyle Alison kendisini sorumlu

hissetmekten alıkoyamıyor ve Rhaenyra’nın karşısına çıkıp du-

rumunu savunmak ve diyardaki en aklı başında iki insan ola-

rak onunla bir tür anlaşma sağlamaya çalışmak için çaresizce

Rhaenyra ile görüşmek istiyor.

PHIA: Evet, ok yaydan çıktı.

Oyuncu olarak sizi ikinci sezonda en çok zorlayan ne

oldu?

OLIVIA: Sanırım beni zorlayan sadece yorgunluktu. Yedi ay bo-

yunca tam gaz aksiyon ve duygusallık vardı. Bu yüzden sanırım

bu sezon Alicent’i oynamak için ihtiyacım olan şey sadece kas

gücüydü. İşten gerçekten keyif aldım ve diğerlerinden daha zor

bulduğum belirli bir an yoktu.

PHIA: Benim için bir TV dizisi yapmanın aslında ne olduğunu

anlamakla da ilgiliydi. Günün sonunda hepimizin kalbinde sah-

nenin bir versiyonu oluyor ama o sahnenin sadece bir versiyonu

yayınlanacak. Bununla barışmak zorundasınız. Sanırım bu biraz

da salıvermekle ilgili ve ben gerçekten bunu öğreniyorum. Eve

döndüğünde artık diğer versiyonları aklından çıkarmalısın, onlar

yok.

Dizinin tüm kurgusunu feminist bir bakış açısıyla na-

sıl analiz edersiniz?

OLIVIA: Bence erkekler kadınları tahta çıkardıklarında bu biraz

patronluk taslamak gibi oluyor. Sanki, “Onlara tahtı vereceğiz

ama bilirsiniz, düzenimiz onlardan sonra yeniden kurulacak,”

der gibi… İnsanların Rhaenyra’ya ve onun taht iddiasına böyle

baktığını hissediyorum.

Bence insanlar, Viserys’in yerine hüküm sürerken Alicent’te de

bunu görüyor. “Bu sadece şimdilik… Sadece bir yara bandı,” di-

yorlar gibi.

PHIA: Rhaenyra için “hiç olmayan kraliçe” diyorlar. Sanırım bi-

rinci sezonda bunu kendisi de söylüyor. Bir seçenek gibi göste-

rildi ama iktidardaki erkekler onu asla oraya koymazdı. Bence

feminist diyalog tüm bu kadın karakterlerde gerçekleşiyor ve

kendileri de bunun farkındalar.

OLIVIA: Ve erkekler bunu saklamıyor, sessiz bir şekilde söylü-

yorlar. Bu işler böyledir. Kadınlar hakkında konuşurken ve De-

mir Taht’a ne kadar yakışacaklarını söylerken neşeli ve kaygısız

olabiliyorlar çünkü bunun asla olmayacağını biliyorlar.

Dizideki kadın ve erkek ilişkilerini konuşmaya devam

etmek istiyorum. Dizi Game of Thrones’tan yüzyıllar

önce geçiyor ve kadınların durumunun da tamamen

farklı olduğunu görebiliyoruz. Ancak bu dizide erkek-

lerin yaptığı tüm aptalca şeyleri düzeltmeye çalışan

birçok güçlü kadın olması inanılmaz derecede ilginç.

Sizin bu konudaki fikriniz nedir?

OLIVIA: Evet, bence sürekli hasar kontrolü yapıyorlar. Erkekler

ise miras istiyor, isimlerinin tarih kitaplarında yer almasını isti-

yor. İsimleri, savaşlarda yaptıkları, kahramanlıkları nesilden nes-

le anlatılsın istiyorlar. Her şey şan şöhretle ilgili. Bu inanılmaz

derecede sinir bozucu çünkü kadınlar bir şekilde işin altından

girip üstünden çıkarak ve erkeklerin kulaklarına tatlı sözler fısıl-

damaya çalışarak onları nazikçe ve adım adım şekillendirmekte

çok ustalar.

PHIA: Kadınların zayıf görünmekten utanmaları gerekmiyor

çünkü bu kabul edilebilir bir varoluş biçimi. Oysa bunun bir se-

çenek olmadığına dair güçlü bir farkındalık da var. Bu kralların

bazılarıyla başa çıkabilmek sözkonusu olduğunda zayıf görün-

mek bir seçenek değil. Her şey dışarıdan nasıl göründükleriyle

ilgili.

Bu sezonun olayı Yeşiller ile Siyahların karşı karşı-

ya gelmesi. Bu iki grup savaşa tutuşuyor, buna zaten

değindiniz. Peki, karakterlerin kendi içlerinde verdiği

savaş nedir?

OLIVIA: Utanç ve suçluluk Alicent için büyük bir şey. Sanırım

onu harekete geçiren bu. Bence kendisinden son derece nefret

ediyor ve Otto’nun onu şekillendirdiği şeyin kendisinin ya da

Helaena’nın iyi niyetini taşımayan bir şeyin piyonu olduğu ger-

çeğini hesaba katmaya başladığını düşünüyorum. Etrafındaki

duvarlar bir nevi yıkılırken tüm bunların içinde nerede durdu-

ğunu merak ediyor.

PHIA: Evet, bence bu doğru. Bence Alicent ve Haelena içinde

bulundukları zor durumun gerçekliği hakkında aydınlatıcı bir

deneyim yaşadılar. Gerçek şu ki, aslında görev icabı bir uçuru-

mun kenarında duruyorlar ve güvenlik ağı yok. Yani olay görev

ve fedakârlıkla ilgili; bunlar birlikte var olmak zorunda.

Game of Thrones ile House of the Dragon’u karşılaştırır

mısınız? Sizce House of the Dragon’un seriye kattığı

değer nedir?

OLIVIA: Bilmiyorum. İkisini karşılaştırmak istemiyorum. Ben-

ce ikisi de kendi başlarına var olabilir.

PHIA: İkisinin de güzellikleri kendi içinde. Bence samimi bir

abi-kardeş gibiler.

“Bence Alicent ve Haelena içinde bulundukları zor durumun

gerçekliği hakkında aydınlatıcı bir deneyim yaşadılar. Gerçek şu

ki, aslında görev icabı bir uçurumun kenarında duruyorlar ve

bir güvenlik ağı yok. Yani olay görev ve fedakârlıkla ilgili; bunlar

birlikte var olmak zorunda.” - Phia Saban

25EPISODE

TOM GLY - RNEY

“Aegon öngörülemez biri ve bence bu, işe yaklaşımınıza da

yansımalı. Sahnede ne olacağını, Aegon’un olaylara nasıl

yaklaşacağını tam olarak bilmemelisiniz. O anlarda kendimi

şaşırtmayı seviyorum.”

26EPISODE

House of the Dragon, büyük bir serinin parçası.

Bu işi kabul ederken ne bekliyordunuz ve bek-

lentileriniz karşılandı mı?

Dürüst olmak gerekirse ne bekleyeceğimi bilmiyordum.

Her şey büyük bir öğrenme eğrisiydi. Daha önce hiç böyle

bir projede çalışmamıştım. Düşündüğümden daha büyük

bir proje olduğunu söyleyebilirim. Detaylara düşündü-

ğümden çok daha fazla dikkat edildi ki bu beni rahatlattı.

Ayrıca böyle bir dizide bizim çalıştığımız kadar uzun süre

boyunca çalıştığınızda herkes sanki geniş bir aile oluyor

ki bu gerçekten çok güzel.

Kral Aegon’un iç çatışmaları ve dışarıdan gör-

düğü baskılar onun liderlik tarzını ve kararları-

nı sizce nasıl etkiliyor?

Aegon çok dürtüsel bir karakter. Bence bu oldukça açık,

değil mi? Karar verirken çok fazla düşündüğünü sanmı-

yorum. Alicent, Otto ve etrafında ona danışmanlık yapan

insanlar tarafından dizginlenmesi gerekiyor. Bu yönden

biraz vahşi bir köpeğe benziyor.

Kafası mı karışık?

Evet ama bu güzel bir kafa karışıklığı. Bence o her türlü

kaos ve dehşetin muhteşem bir karışımı ve çaresizce in-

sanların sevgi ve onayını istiyor. Onu hayatında ilk kez

bir amaç uğruna çabalarken görüyoruz. Daha önce o, ta-

biri caizse hava israfıydı. Ve bunun çok ama çok farkın-

daydı. Bu acıyı, reddedilmişlik ve dışlanmışlık hissini bol

miktarda şarap içerek, bir sürü uyuşturucu kullanarak ve

kendisini başka şekillerde uyuşturarak geçiştirmeye ça-

lışıyordu. Ama onu heyecan verici bir karakter yapan da

tüm bu özellikleri.

Böyle bir karaktere nasıl hazırlanıyorsunuz?

Kendimi tamamen bu işe adayarak ve hayatımda Aegon’u

oynayacağım ve bir süre onunla yaşayacağım bir zaman

dilimi ayırarak hazırlandım. Çok yorucu biri. İç ritmi be-

nimkinden çok farklı. O gerçekten çok hızlı. Doğal olarak

daha yavaş bir ritme sahip olan benim bunu sürdürmem,

ona ayak uydurmam ve ona ayak uyduracak dayanıklılığa

sahip olmam çok zorlayıcı. Bu yüzden Aegon karakterine

tüm bu zorluklarla ama ona kollarımı açarak yaklaşıyo-

rum.

House of the Dragon, Targaryen hanedanına

odaklanıyor. Sizce bu ailenin en iyi ve en kötü

tarafları nedir?

Bence en iyisi de en kötüsü de aynı. Vahşi, yabani bir

doğaları var ve çılgınlar. Bence bu hem bir lütuf hem de

bir lanet olabilir. Bu sadece nasıl kanalize edildiğiyle ilgi-

li. Eğlenceliler bence. Bir partide içeri Targaryenler girse

onları fark edersiniz.

Gerçek tarihte Tudorlar zamanında Güllerin

Savaşı var. Burada ise Ejderhaların Savaşı ya

da Ejderhaların Dansı… Gerçekte ya da kurgu-

da bu tür çatışmaları tetikleyen sizce ne?

Bu çok geniş bir soru. Toplumsal huzursuzluk, patlamak

üzere olan bir nükleer bombanın temelini oluşturur. Top-

lumsal huzursuzluklar ve anlaşmazlıklar ise her zaman

farklı düşünce ekollerinin iki farklı tarafından kaynaklanır.

Bence, özellikle bizim dizimizle ilgili konuşursak, bazı şey-

lerin birbiriyle çakıştığı açık.

Sanırım kişisel çıkar çatışmalarından söz edebi-

liriz.

Elbette. Kişisel kazanç, güç ve saygıya duyulan açlık. Ger-

çekte de bugünlerde pek çok kişi kendisinden korkulsun

istiyor ve korkarım ki bu bir ırk olarak yok oluşumuzun

nedeni olacak.

Game of Thrones bir efsaneydi. House of the Dra-

gon da ilk sezonuyla çok başarılı oldu. Bu durum

bir aktör olarak üzerinizde baskı oluşturuyor

mu?

Evet ama bu işe yarar bir baskı. Bize, insanların takdirini

kazanmamız gerektiğini hissettiriyor. Biz de bunun için

çalıştık ve ilk sezon bu kadar iyi gittiği için minnettarım.

Şimdi ikinci sezon çıktı. Bu, çok tutan bir albümden sonra

ikinci albümü çıkarmak gibi. İlki harikaydı, ikincisi de öyle

olmalı. Ve bence yeni sezon daha dramatik, daha patlayıcı.

Bu sezonda riskler daha yüksek ve herkes giderek çaresiz-

leşiyor. Umarım herkes için heyecan verici bir seyirlik olur.

Karakteriniz kötü biri olarak hatırlanabilir. Bu

riskin farkında mıydınız rolü kabul ederken?

Böyle bir rolü oynarken her zaman insanların klişe ve ar-

ketiplere yönelmesi gibi bir tehlike vardır. Ama bir aktör

olarak benim görevim, bu role bir miktar insanlık katmak

ve rolü tek renk, tek ton olmaktan çıkarmak. O çok karma-

şık, çok katmanlı, çok boyutlu bir karakter. Onun iyi bir

kral olduğunu söylemeye çalışmıyorum, onun iyi bir insan

olduğunu da söylemeye çalışmıyorum ama içinde bir yer-

lerde iyi bir şeyler olduğunu düşünüyorum.

İlk sezona gelen tepkilerden sizi şaşırtan oldu

mu?

Hayır, aslında senaryoyu okumuştum ve neler olacağını

biliyordum. İnsanların bunu benimsemesi ve çıktıkları

yolculuktan keyif alması beni gerçekten rahatlattı. Yine de

insanların hemen Aegon ile Joffrey’i karşılaştırması beni

biraz şaşırttı.

Aegon’un Targaryen iç savaşı sırasındaki ey-

lemleri genellikle tartışmalı. Onun kararlarının

karmaşıklığını ve taht arayışının ardındaki itici

güçleri tasvir ederken nasıl bir yaklaşım benim-

siyorsunuz?

Güzel soru. Bence Aegon’a yaklaşırken içgüdüleri takip et-

mek ve dürtülerle hareket etmek iyi bir yol. Sahnelerdeki

kararları ya da seçimleri fazla düşünmek, oyunculuk açısın-

dan bakıldığında mantığa aykırı. Aegon öngörülemez biri

ve bence bu, işe yaklaşımınıza da yansımalı. Sahnede ne

olacağını, Aegon’un olaylara nasıl yaklaşacağını tam olarak

bilmemelisiniz. O anlarda kendimi şaşırtmayı seviyorum. 27EPISODE

BETHANY ANTONIA &

H RY   E

“Bu dizinin en güzel yanı, her şeye rağmen bir krallığı adil yönetmeye kararlı

bir kraliçe görüyor olmamız. Aynı hikâyenin iki farklı perspektifini görme şansı

yakalıyoruz ve bence bu gerçekten önemli.” - Bethany Antonia

28EPISODE

Targaryen ailesinin bir parçası olmak sizin için ne an-

lama geliyor? Ve Yeşiller ile Siyahların sizce en iyi

yönleri neler?

HARRY: Benim için Targaryenlerin en iyi yanı, o güzel sarı saç-

ları. Yeşiller ve Siyahlar içinse… Yeşillerin kostümlerini seviyo-

rum. Siyahlar ise çok “cool”. En cool biziz!

BETHANY: Evet. Targaryen olmakla ilgili en sevdiğim şeyin

fantastik mistik unsurlar olduğunu söyleyebilirim. Bilirsiniz,

her zaman Targaryenlerin tanrılara insanlardan daha yakın ol-

duğunu söylerler ve bunu oynamak gerçekten harika. Targaryen

olduğun için şanslısın. Targaryen olduğum için şanslıyım. Siyah-

lar, bence çok fazla birlik ve beraberliğe sahipler. Yeşillerin iyi

yanı ise her gün işlerine bakmaları.

Karakterlerinizde neleri öne çıkarmak istediniz?

HARRY: Sanırım Jacaerys’in zayıf değil güçlü görünmesini ama

duygusal olarak da kırılgan görünmesini istedim. Çünkü özel-

likle 16 yaşında birisi için çok fazla şeyle uğraştığını hissediyo-

rum. Yine de tahta layık biri olarak tasvir edilmesini istedim.

Hâlâ kral olabilir ama bir çeşit gösteriş yapıyor, insanlara kral

olduğunu kanıtlamak istiyor. O meşru vâris.

BETHANY: Bu sezon Baela’nın cesaretini göstermek istedim.

Sevdiğin insanlar ortadan kaybolup dururken kendini ortaya

koymaya devam etmenin gerçekten cesurca olduğunu düşünü-

yorum. Bir yerlerde bu niteliği keşfettiğini ve ne olursa olsun

kendini ortaya koymaya devam edeceğini, ailesini çok önemse-

diğini ve onları güvende tutmak için ne gerekiyorsa yapacağını

göstermek istedim.

Hayranlarla iletişiminizi merak ediyorum. Size dizi

ve rolünüzle ilgili neler söylüyorlar?

HARRY: İkinci sezonu beklerken bana en çok sorulan soru,

“Gerçek saçını görecek miyiz?” sorusuydu. Elbette cevap vere-

miyordum ama artık bu sorunun cevabını biliyorsunuz. Hayran-

lar gelip benden imza istediklerinde biraz tuhaf hissediyorum

açıkçası. Bence Bethany de bana katılacaktır… Çünkü evimizde

normal insanlarız. Ama bize ve diziye gösterdikleri sevgiden do-

layı hayranlara minnettarım. Dizi ekibi, oyuncular ve hayranlar

kocaman bir aile gibi. Bize olan sevgilerini fark ettiğimizi bilsin-

ler.

BETHANY: Harry’nin tüm sözlerine katılıyorum. Şunu da ek-

lemek isterim ki, özellikle bu hafta dizinin siyah hayranları için

bu işin ne kadar önemli olduğunu görmek gerçekten çok özeldi.

İnsanların kendilerini ekranda temsil edilirken görme şansı bul-

duklarında yüzlerinin nasıl aydınlandığını görmek hayallerimin

ötesinde.

George R.R. Martin romanlarına aşina olanlar bile-

cektir ki sizin karakterleriniz bu destansı hikâyede,

Ejderha Hanedanı’nın geleceğinde oldukça önemli.

Karakterlerinizin serideki diğer karakterlerden far-

kını anlayabilmek için onları ne kadar derinlemesine

çalıştınız?

BETHANY: Kitapların büyük bir hayranı olarak sanırım buna

oldukça erken başladım. Baela’dan önce ve sonra kimlerin gel-

diğini gerçekten bilmek istiyordum. Bizim kuşağımız ile Game of

Thrones kuşağı arasındaki bağlantıyla gerçekten ilgileniyordum.

Şu anda bulunduğumuz noktaya gelene kadar nesillerdeki ince

farklılıkları görmek istedim. Bence bu soyağacı gerçekten çok

önemli.

HARRY: Dizide neyin kaçınılmaz olduğunu biliyoruz elbette

ama özellikle ben şu ana odaklanıyorum. Her şeyi geldiği şek-

liyle okuyorum ve her zorluğa geldiği şekliyle saldırıyorum. Bu

sezon Jacaerys ile çok eğlendim. İnsanların da bunu görmesini

dört gözle bekliyorum.

Karakterlerinizi dizinin yaratıcısı Ryan Condal ile hiç

tartıştınız mı?

HARRY: Evet. Okuma provasında fırsatımız oldu. Hemen her

sahnede, o sahnede yer alan oyuncularla, yönetmenle ve Ryan

ile -eğer biraz samimi bir sahneyse baş başa bir odaya da geçip-

konuşabiliyorduk. Bu, çekimlerden önce sahneyi hissetmek, bir

bakıma fikirlerinizi söylemek için gerçekten iyi bir fırsattı. As-

lında bu sezon çok daha az özgürlüğe sahip olacağımı düşün-

müştüm. Birçok arkadaşım ve ailem bana, “Bu dizide doğaçlama

yapma şansın var mı?” diye sormuştu. Ben de doğaçlama yap-

ma şansım olup olmayacağından emin değildim. Ama biz çok

özgürdük ve karakter için kendi fikirlerimizi bulma konusunda

gerçekten şanslıydık.

BETHANY: Evet, aşağı yukarı aynı şeyleri söyleyeceğim. Sanı-

rım benim için gerçekten güzel olan şey, olayların hangi açıdan

geleceğine karar verme özgürlüğüne sahip olmaktı. Sayfadakile-

rin çoğu o kitapta yazıyor. Hikâye bu ve olacak da bu. Ama ben

karakterlerin yaptığı şeyleri neden yaptığıyla ilgileniyorum. Ve

çoğu zaman bir karakterin öfkeli ya da hiddetli olarak okunabile-

cek bir şey yaptığını görebilirsiniz. Bunun neden böyle olduğu ve

aslında bunun kökeninde ne olduğuyla ilgileniyorum. Ryan bu

konuda harikaydı. Olayların arkasındaki nedenler hakkında çok

fazla konuştuk. Yapmak istemediğim ve onun gerçekten harika

olacağını düşündüğü bazı şeyleri değiştirmeye gerçekten açıktı.

Daha önce Game of Thrones hayranı mıydınız? Siz-

ce bu dizi neden önemliydi ve favori karakterleriniz

hangileriydi?

BETHANY: Diziyi izlemeye House of the Dragon seçmelerine gir-

diğimde izlemeye başladım. Rolü aldığımda diziyi bitirmiştim.

Dizinin hemen büyük bir hayranı oldum. En sevdiğim karak-

ter ise Tarthlı Brienne oldu. Hemen ardından Arya Stark, ondan

sonra da Yara Greyjoy geliyor.

HARRY: Diziyi izlemedim çünkü bu rolü aldığımda her şey ol-

dukça hızlı gelişti. Öncesinde de 15-16 yaşlarındaydım ve izle-

mem pek uygun olmayabilirdi. Sanırım bu yüzden ailem izle-

meme izin vermedi. Ama açıkçası artık kitaplarla birlikte tüm

bu dünyayı çok daha iyi anlıyorum. Ayrıca izlemesem de Game

of Thrones’u biliyordum çünkü herkes Game of Thrones’u bilir. Ve

sadece kısa videolardan yola çıkarak en sevdiğim karakterin Jon

Snow olduğunu söyleyebilirim.

Feminist bakış açısıyla dizi hakkında ne söyleyebilir-

siniz?

BETHANY: Bence feminist bir bakış açısıyla her şey kadın baş-

rolleri olayların ön safına koymakla ilgili ki bunu daha önce

özellikle bu türde pek görmedik. İngiliz yapımı pek çok fantas-

tik dizi var ve bunların çoğu kadın hikâyelerine odaklanmıyor.

Bu dizinin en güzel yanı, her şeye rağmen bir krallığı adil yö-

netmeye kararlı bir kraliçe görüyor olmamız. Aynı hikâyenin iki

farklı perspektifini görme şansı yakalıyoruz ve bence bu gerçek-

ten önemli. Gördüğümüz sadece tek bir anlatı değil. Aynı argü-

manın, aynı madalyonun iki farklı yüzünü görüyoruz. Ve kimin

haklı kimin haksız olduğunu söylemeden bu karakterlerin her

birinin ne yapmak istediği bize gösteriliyor.

HARRY: Bu dizideki kadınlar, erkekleri susturuyor. Bu çok güç-

lü.

“Dizide neyin kaçınılmaz olduğunu biliyoruz elbette

ama özellikle ben şu ana odaklanıyorum. Her şeyi

geldiği şekliyle okuyorum ve her zorluğa geldiği şekliyle

saldırıyorum. Bu sezon Jacaerys ile çok eğlendim. İnsanların

da bunu görmesini dört gözle bekliyorum.” - Harry Collett

29EPISODE

MA HEW NEEDHAM

“Larys’i canavara dönüştüren şey engelli oluşu değil, toplumun engelli

oluşuna verdiği tepki. Orijinal senaryodaki ilk sahne Larys’in bir grup

insan tarafından tacize uğraması, alay edilmesi ve dalga geçilmesiydi.

İçinde büyüyen kızgınlığı görebiliyordunuz. Ve aslında tüm eylemlerinin,

kendisine yapılan muamele nedeniyle dünyadan intik am almak olduğu

fikri ortaya çıkıyordu. Ne yazık ki o sahneyi diziye k oymadılar. Ama

bence onu bu hale getirenin engeli değil, dünyanın ona davranış şekli

olduğunu fark etmek önemli.”

30EPISODE

House of the Dragon, Game of Thrones’un prequ-

el’i. Siz de Game of Thrones hayranı mıydınız ve

sizce bu dizi neden önemliydi? En sevdiğiniz

karakterler hangileriydi?

İzlemiştim ama hepsini izlememiştim. Büyük bir hayra-

nı değildim. Birkaç arkadaşım oynamıştı. Ben berbat du-

rumdaki karakterleri severim. Ramsay Bolton en sevdi-

ğim karakterdi.

Önemli bir dizi olduğunu düşünüyor muyum? Evet, ben-

ce inanılmaz derecede önemli bir dizi. Şahsen Game of

Thrones olmasaydı burada olamazdım. Muhtemelen tüm

zamanların en büyük dizisi. Gerçekten de kültürel bir

mihenk taşı, kesinlikle olağanüstü büyük bir televizyon

dizisi. Bence House of the Dragon da onun ayak izlerini ta-

kip ediyor. Umarım sonunda biz de Game of Thrones kadar

saygı görürüz.

Lord Larys Strong’un şimdiye kadar tasvir edi-

liş şekli engelli bir kişiye oldukça olumsuz nite-

likler atfediyor. Çok rahatsız, psikopat ve Kra-

liçe Alison’ın ayaklarına bakarak mastürbasyon

yapan biri... Engelli bir kişiyi canlandırırken

aktör olarak nasıl bir sorumluluk hissediyorsu-

nuz? Ve ikinci sezonda ondan ne bekleyebiliriz?

Onu canavara dönüştüren şey engelli oluşu değil, toplu-

mun engelli oluşuna verdiği tepki. Orijinal senaryodaki

ilk sahne Larys’in bir grup insan tarafından tacize uğra-

ması, onunla alay edilmesiydi. İçinde büyüyen kızgınlığı

görebiliyordunuz. Ve aslında tüm eylemlerinin, kendisi-

ne yapılan muamele nedeniyle dünyadan intikam almak

olduğu fikri ortaya çıkıyordu. Ne yazık ki o sahneyi dizi-

ye koymadılar. Ama bence onu bu hale getirenin engeli

değil, dünyanın ona davranış şekli olduğunu fark etmek

önemli.

Bence Larys dizideki en derinlikli karakterler-

den. Saf kötücül görünse de sizin de açıkladığı-

nız gibi öyle değil. Yeni sezonda Larys’in kişili-

ğine dair yeni boyut görecek miyiz?

Evet, kötülüklerinin kaynağı geçirdiği travmalar. Bence

Larys’in dünyanın canını yakmak, iz bırakmak, insanları

tıpkı kendisi gibi kendilerinden tiksindirme dürtüsü var.

Umarım yeni sezonda bunu daha fazla hissedecek, onun

farklı renklerini de göreceksiniz. Ben insanlar için baha-

ne üreten biri değilim. Yaptıklarını aklamıyorum. Sadece

ilginç biri olduğunu düşünüyorum.

Dizi sizce bizim dünyamızı, bugünü nasıl yan-

sıtıyor?

Savaş, bir yönetici sınıfın kibri ve egoları yüzünden yapı-

lıyor ve acı çeken halk oluyor. Keşke böyle olmasaydı ama

ne yazık ki savaş bu. Bu açıdan benziyor. Bir de erkekle-

rin kadınlara muamelesi… Ve insanların birbirlerini yok

etme eğilimi. Hiç değişmiyor değil mi?

Lord Larys gibi bir karakteri canlandırmak bir

aktör için çok ilgi çekicidir diye düşünüyorum.

Çünkü çok farklı yüzü, derinliği var. Bir aktör

olarak böyle karakterleri canlandırmak sizi ayrı-

ca cezbediyor mu?

Oldukça eğlenceli çünkü bence Larys biraz bukalemun

gibi. O anda karşısındaki kişi kim olmasını istiyorsa Larys

de o oluyor. Kiminle konuştuğuna bağlı olarak bazen farklı

statü seviyelerini oynayabiliyor. Çok itaatkâr olabiliyor ya

da zorba olabiliyor ya da aynı anda ikisi olabiliyor. Onunla

yapabileceğiniz çok şey var çünkü o göründüğü gibi biri

değil.

Dizinin şiddetle, aşırı şiddetle ilgili yorumu hak-

kındaki görüşünüzü merak ediyorum. Bu dizide

çocuklara yönelik de korkunç bir şiddet görüyo-

ruz. Ama bu biraz karmaşık bir konu çünkü bir

yandan da çoğumuzu diziye çeken şey şiddet. Bu

konuda ne söylemek istersiniz?

Bu gerçekten ilginç bir soru. Hiç düşünmemiştim. “Yo-

rum” doğru kelime mi emin değilim. “Yorum” dediğiniz-

de dizi bu konuda bir şey söylüyormuş gibi duruyor. Ama

bence dizi sadece hikâyenin geçtiği dünyayı gösteriyor. Di-

ziyi başarılı kılanın da bu olduğunu düşünüyorum. Size

parmak sallamıyor. İyi bir draması ve güçlü karakterleri

var. Bir mesaj veriyorsa bile bu ikincil plandadır. Çünkü

her türlü mesajı iletmek için önce iyi bir dramaya ve güçlü

karakterlere ihtiyacınız var.

Ama haklısınız, şiddetle ilişkimiz biraz çılgınca, öyle değil

mi? Bunu inkâr etmek mümkün değil. Sonuçta özümüzde

hayvanız. İstediğimiz kadar uygarmışız gibi davranalım,

kinoa falan yiyelim… Ama beynimizin bir köşesinde kabi-

le yaşamı var. Bence dizideki şiddet, beynimizin o kısmına

dokunuyor.

Larys’in dizideki büyük politik oyundaki rolün-

den ve uzun vadeli hedeflerinden de biraz bah-

seder misiniz?

Onda bir tür parazitlik unsuru var: Güçlü bir konakçıdan

bir sonraki daha güçlü konakçıya atlamak ve bu şekilde de-

vam etmek… Böylece iktidar üzerinde etkili olmak istiyor.

Güç istediğini sanmıyorum. Bence kontrol ve güç arasında

bir fark var. Larys dünya üzerinde bir etki yaratmak istiyor

diye düşünüyorum. İz bırakmak istiyor. Kendini beğenmiş

biri olduğunu, spot ışıkları altında olmak istediğini san-

mıyorum. Daha çok kendine, dünyayı değiştirdiğini ve iz

bıraktığını kanıtlamak istiyor. Bence bu onun bir nevi sü-

per-hedefi.

Larys ile arkadaş olmak ister miydiniz?

Burada olsa onu terapiye götürmeye çalışırdım herhalde.

Ama içecek bir şeyler de ısmarlardım. “Dostum, gel de iki

lafın belini kıralım!” derdim. Ona yardım etmeye çalışır-

dım. Hepimizin sıkı bir sarılmaya ihtiyacı var. 31EPISODE

HOUSE OF THE DRAGON

EJDERHA REHBERI

WESTE S

ATEŞI VE KANI DONUYOR

... ..

32EPISODE

Doğrusu House of the Dragon se sinin ilk sezonu, HBO’nun

fenomen se le nden olan Game of Thrones’un zirve anlarını

takip etti. George R.R. Martin’in Fire & Blood (Ateş ve Kan)

romanından ekrana taşınan se , özlenen “We eros” hiddetini,

ent kalarını, güç i encini ve Game of Thrones ruhunu da

sonuna kadar verdi.

House of the Dragon hikâyesinin demir tahtı ateşle e ten

Daenerys Targaryen’in doğumunun öncesinde geçmesi ve

“Targaryen”le n çöküşüne kapı aralayarak Game of Thrones’un

prequel’i niteliğinde olması da fazlasıyla çekiciydi.

Ayrıca se deki ataerkil düzene, kadın düşmanlığına dair mesajlar

ve günümüz dünyasına açılan sosyopolitik göndermeler de hayli

önemli. Ü elik ilk sezon muazzam bir kırılmayla sonuçlandı, tüm

We eros’u yakıp yıkacak ateş dolu bir kan davası başladı.

Bu nedenle House of the Dragon’un 2. sezonu için beklentiler

oldukça yüksek. Neyse ki daha fazla beklememize gerek kalmadı,

ateşe ve kana kavuşmaya çok az kaldı. Bu vesileyle yeni sezon

öncesinde dehşet saçan ejderhalardan bazılarını hatırlayalım.

YAZI: ORÇUN ONAT DEMİRÖZ 33EPISODE

1. Arrax

Arrax, oldukça genç ve çevik bir ejderhaydı. Lucerys Ve-

laryon’un bineği olan Arrax, Vhagar’dan yaklaşık beş kat

daha küçüktü. Arrax ve Prens Lucerys, “Gemi Kıran Kör-

fezi” üzerinde Aemond Targaryen ve Vhagar tarafından

öldürüldü.

Yaşanan bu olay da “Ejderhaların Dansı”nı başlattı. Ar-

rax ve Lucerys Velaryon’un öldürülmesi, House of the Dra-

gon’un 2. sezonunda yaşanacak kan davasının ve iç sava-

şın fitilini ateşledi.

2. Balerion: Kara Dehşet

The Black Dread (Kara Dehşet) olarak da bilinen Bale-

rion, Game of Thrones evrenindeki en büyük ejderhaydı.

Valyria’da doğan Balerion, adını da Valyria tanrılarından

aldı. Kral Aegon Targaryen ve kız kardeşleri, Westeros’u

fethettiğinde ise “Kara Dehşet” olarak tanınmaya başla-

dı.

Fatih Aegon’dan sonra üç binicisi daha oldu. Bunlar da

sırasıyla Meagor Targaryen, Aerea Targaryen ve Viserys

Targaryen’di. Siyah pullara ve siyah kanatlara sahip olan

Balerion’ın kanat açıklığı da korkunç derecede büyüktü.

Tüm ejderhaların en kudretlisi olan Balerion’ın kafatası,

ölümünün ardından “Kızıl Kale”deki taht odasına asıldı

ve Targaryen hanedanı devrilene kadar da orada kaldı.

3. Caraxes: Kan Ejderi

Caraxes, parlak kırmızı pullara ve solucana benzeyen

ince bir bedene sahiptir. Bu nedenle kendisine The Blood

Wyrm (Kan Ejderi) de denir. Bir zamanlar Prens Aemon

Targaryen’in ejderhasıydı. Aemon Targaryen’in ölümü-

nün ardından Daemon Targaryen, amcasının ejderhası

olan Caraxes’in üzerinde hak iddia etti ve yeni binicisi

oldu.

Asabi karakteriyle de tanınan Caraxes, Ejderha Çuku-

ru’ndaki en vahşi yaratıktır. Savaş konusunda oldukça

deneyimli olan Caraxes, aynı zamanda uzun boynuyla da

farklı görünür.

4. Meleys: Kızıl Kraliçe

The Red Queen (Kızıl Kraliçe) olarak da anılan Meleys,

Prenses Alyssa Targaryen’in ejderhasıydı. Kanatlarında

kırmızı pullar ve pembe zarlar olan Meleys, lakabını da

buradan alır. Alyssa Targaryen’den sonra Prenses Rha-

enys Targaryen’in bindiği Meleys, Westeros’un da en hız-

lı ejderhasıdır.

Meleys’e Kızıl Kraliçe denmesinin bir diğer sebebi de

Westeros’taki birçok yeni nesil ejderhanın annesi olma-

sıdır.

BALERION

CARAXES

ARRAX

MELEYS

34EPISODE

5. Seasmoke

Seasmoke; soluk, gümüş grisi bir ejderhadır. Laenor Ve-

laryon tarafından sürülen Seasmoke genç bir ejderhadır

ve gökyüzünde oldukça çeviktir. Vermithor’dan yaklaşık

üç kat daha küçük olan Seasmoke’a Laenor Velaryon’dan

sonra Hull’lu Addam binmiştir.

6. Syrax

House of the Dragon’da gördüğümüz ilk ejderha olan Syrax,

dişi bir ejderhadır. İsmini bir Valyria tanrıçasından alan

Syrax’ın binicisi de yalnızca Rhaenyra Targaryen’dir. Be-

deni sarı pullarla kaplı olan Syrax’ın görkemli bir görü-

nümü vardır.

Rhaenyra Targaryen, Syrax’ı yedi yaşındayken sahiplen-

mişti. Bu nedenle Syrax ile Rhaenyra Targaryen arasında

çok yakın bir ilişki vardır. Aralarındaki bağ oldukça kuv-

vetlidir. Ayrıca Syrax’ın Kral I. Viserys’in saltanatı sıra-

sında birkaç kez yumurtladığı da biliniyor. Ancak Syrax,

Ejderhaların Dansı’na kadar hiç savaş yüzü görmemişti.

7. Vermax

Vermax, Rhaenyra Targaryen’in en büyük oğlu Jacaerys

Velaryon’un bindiği ejderhadır. Oldukça genç bir ejderha

olan Vermax, Ejderhaların Dansı başladığında sürülebi-

lecek kadar büyüktür.

Prens Jacaerys Velaryon, annesi Rhaenyra Targaryen’in

ulağı olarak Leydi Jeyne Arryn, Lord Desmond Manderly

ve Lord Cregan Stark gibi isimlerle anlaşma yapmak için

kuzeye doğru Vermax ile uçar. Ayrıca Jacaerys Velaryon,

Vermax’ı “Geçit Savaşı”nda kullanır.

8. Vermithor: Bronz Ofke

The Bronze Fury (Bronz Öfke) olarak da tanınan Vermit-

hor, nerdeyse Vhagar kadar büyük bir ejderhadır. Bir za-

manlar Kral Jaehaerys Targaryen tarafından binilen Ver-

mithor, heybetli bronz kanatlara sahiptir.

Kral Viserys Targaryen’in saltanatı boyunca ise Vermit-

hor’un binicisi yoktu ve bu süreçte Ejderha Kayası’nda

kaldı. House of the Dragon’un ilk sezonun son bölümünde

Daemon Targaryen’in yüksek Valyrian dilinde bir şarkı

söylediğini ve Vermithor’u bulduğunu görmüştük.

9. Vhagar: Ejderhaların Kraliçesi

İsmini eski Valyria tanrılarından alan Vhagar, Balerion

ve Merexes’in kardeşidir. Ejderhaların Dansı döneminde

Balerion’ın boyutlarına ulaştı ve Targaryenlerin ikinci en

büyük ejderhası oldu. Queen of all Dragons (Ejderhala-

rın Kraliçesi) olarak da anılan Vhagar; Visenya Targaryen,

Prens Baelon Targaryen, Laena Velaryon ve son olarak da

Aemond Targaryen tarafından sürüldü.

Yaşayan hiçbir ejderhanın büyüklüğü ve vahşiliği

Vhagar ile boy ölçüşemezdi. Aemond Targaryen

ve Vhagar, Gemi Kıran Körfezi’nde Arrax ve Lu-

cerys Velaryon’u öldürdü. Bu olaydan günler

sonra Arrax’ın parçalanmış başı karaya vurdu.

Ancak Prens Lucerys Velaryon’un bedeni bulu-

namadı.

SEASMOKE

VERMAX

VERMITHOR

VHAGAR

SYRAX

35EPISODE

YAZI_//_BURAK SAKAR

2023 / 2024 SEZONU

TÜRK TELEViZYONLARINDA

ürk televizyonlarında 31’i yeni olmak üzere 53 dizinin

yayınlandığı 2023/2024 sezonu noktalandı. Dört dizi-

nin 9 reyting ortalamasını aşarak dikkat çektiği sezon-

da 17 dizi önümüzdeki sezon onayını aldı. Sezon bo-

yunca 1.014 bölüm yerli dizi ekranlara gelirken toplam

süre yaklaşık 2 bin 300 saat olarak kaydedildi.

2023/2024 sezonunda yedi ana kanal toplamda 53 dizi ya-

yınladı. Now TV 13 diziyle en fazla sayıda dizi yayınlayan kanal

olurken onu 10’ar diziyle TRT 1 ve Kanal D takip etti. Show

TV’nin yeni dizisi Bahar 12,64 reyting ortalamasıyla zirvede

yer aldı. MF Yapım imzalı dizi, 11. bölümünde 14,96 reyting-

le son üç sezonun en yüksek seviyesine ulaştı. Show TV’nin

geçtiğimiz sezondan devam eden dizisi Kızılcık Şerbeti ikinci

sezonunda performansını artırarak 10,19 reyting ortalama-

sıyla zirvenin en yakın takipçisi oldu. Kanal D’nin yeni dizisi

İnci Taneleri 9,91 ortalama reytingle sezonu üçüncü sırada

tamamladı.

Geçtiğimiz sezondan devam eden 16 diziden 6’sı yeni sezon

onayı aldı. Bu 16 diziden 15’inin reyting ortalamasında düşüş

gözlenirken Kızılcık Şerbeti (%+38,26) artış yaşayan tek dizi

oldu. Arka Sokaklar, Teşkilat, Kuruluş Osman, Gönül Dağı ve

Yargı dizileri hafif oranda düşüşleriyle dikkat çekti. Geçti-

ğimiz sezondan devam eden diziler arasında Kızılcık Şerbe-

ti’nin yanı sıra Yalı Çapkını, Yargı, Kuruluş Osman ve Gönül

Dağı dizileri 6 reyting baremini aşarak başarılı performans-

lar gösterdi.

31 yeni dizi ekran yolculuğuna başladı. Bu 31 diziden 20’si se-

zon içinde final yaparken 11’i önümüzdeki sezon onayı aldı.

Show TV dizisi Bahar 12,64 reyting ortalamasıyla sezonun en

çok izlenen yeni dizisi oldu. Kanal D dizisi İnci Taneleri 9,91

ortalamayla ikinci, Now TV dizisi Kızıl Goncalar 9,34 ortala-

mayla üçüncü sırada yer aldı.

Show TV’nin yeni dizisi Sandık Kokusu; Kanal D’nin yeni dizisi

Taş Kağıt Makas; Now TV’nin yeni dizileri Kirli Sepeti, Yabani

ve Hudutsuz Sevda; TRT 1’in yeni dizileri Kara Ağaç Destanı,

Kudüs Fatihi Selahaddin Eyyubi ve Mehmed Fetihler Sultanı

yeni sezon onayı alan diğer yeni yapımlar oldu.

Sezon genelinde 36 dizi final yaptı. Yaz sezonundan devam

eden altı dizi arasında yalnızca TRT 1 dizileri (Kendi Düşen

Ağlamaz ve Benim Güzel Ailem) sezonda 13 bölümden faz-

la yayınlandı. Yeni başlayan dizilerden 13’ünün ömrü 13 bö-

lümden kısa sürdü. Bu 13 diziden 8’i beş bölümden daha az

ekranlara geldi. Tüm bu dizilerin bitme nedeni düşük reyting

olurken kimi diziler yüksek reyting başarısına rağmen final

yaptı. Örneğin Kanal D dizisi Yargı üçüncü sezonunda da yük-

sek reyting başarısını sürdürmesine rağmen ekranlara veda

etti. Dizi üçüncü sezonunu 6,35 ortalamayla tamamlarken

sezonun en çok izlenen yedinci dizisi oldu. Geçtiğimiz sezon

Camdaki Kız ve Yasak Elma dizileri de yüksek reyting başarı-

larına rağmen hikâyelerinin bitmesi nedeniyle final yapmıştı.

Benzer şekilde Star TV dizisi Ömer ve ATV dizisi Aldatmak

sezon ortalamasının üzerinde performanslar sergilemeleri-

ne rağmen çeşitli nedenlerle ekranlara veda etti.

Sezon genelinde 26 farklı yapım şirketi dizi yaptı. Ay Yapım

6 diziyle en fazla sayıda dizi yapan yapım şirketi olurken onu

5’er diziyle OGM Pictures ve O3 Medya takip etti. Sezonun

en çok izlenen beş dizisinden ikisine Gold Film (Kızılcık Şer-

beti, Kızıl Goncalar), birer tanesine MF Yapım (Bahar), BKM

(İnci Taneleri) ve Köprü Film (Gönül Dağı) imza attı.

türk dizileri

KÖ Ş E YA Z I S I

SEZONUN EN İYİ AÇILIŞ YAPAN DİZİLERİ

(İlk bölüm reytİnglerİ)

DİZİ ADI KANAL İLK BÖLÜM REYTİNG ORT. REYTİNG

İnci Taneleri Kanal D 10,74 9,91

Kudüs Fatihi Selahaddin Eyyubi TRT 1 7,36 5,04

Kızıl Goncalar Now TV 5,29 9,34

Şahane Hayatım Now TV 5,18 4,17

Bahar Show TV 4,93 12,64

SEZONUN EN ÇOK İZLENEN DİZİLERİ

DİZİ ADI KANAL ORT. REYTİNG

Bahar Show TV 12,64

Kızılcık Şerbeti Show TV 10,19

İnci Taneleri Kanal D 9,91

Kızıl Goncalar Now TV 9,34

Gönül Dağı TRT 1 8,38

Kuruluş Osman ATV 6,98

Yargı Kanal D 6,35

Yalı Çapkını Star TV 6,03

Teşkilat TRT 1 5,51

Sandık Kokusu Show TV 5,40

KANALLARIN SEZON PERFORMANSI

DİZİ ADI YENİ DİZİ TOPLAM DİZİ GELECEK SEZON DEVAM EDECEK

ATV 4 9 1

KANAL D 5 10 3

NOW TV 11 13 4

SHOW TV 4 6 3

STAR TV 1 4 1

TRT 1 5 10 5

TV8 1 1 0

ÖNÜMÜZDEKİ SEZONA DEVAM EDECEK DİZİLER

DİZİ ADI KANAL ORT. REYTİNG TOPLAM BÖLÜM

Kudüs Fatihi Selahaddin Eyyubi TRT 1 5,04 28

Kızıl Goncalar Now TV 9,34 19

Bahar Show TV 12,64 16

Mehmed Fetihler Sultanı TRT 1 4,45 15

Kuruluş Osman ATV 6,98 164

Sandık Kokusu Show TV 5,40 26

Taş Kağıt Makas Kanal D 4,51 14

Hudutsuz Sevda Now TV 4,85 34

İnci Taneleri Kanal D 9,91 17

Arka Sokaklar Kanal D 2,77 679

Kızılcık Şerbeti Show TV 10,19 66

Yalı Çapkını Star TV 6,03 73

Kara Ağaç Destanı TRT 1 2,83 15

Gönül Dağı TRT 1 8,38 142

Yabani Now TV 4,54 36

Kirli Sepeti Now TV 4,17 30

Teşkilat TRT 1 5,51 111

Bu yazıdaki tüm istatistik ve analizler 20+ABC1 reyting verilerine göre hazırlanmıştır. 37

A GENTLEMAN

IN MOSCOW

DEVRİMİN GÖLGESİNDE YOK OLAN

UNVANLAR, YEŞEREN UMUTLAR…

YAZI_//_DR. ÖMÜR TANYEL

a gentleman in moscow

KÖ Ş E YA Z I S I

usya’da imparatorluğun yıkılması ve devrimle bera-

ber komünist rejimin oturmasına giden süreç top-

lumsal alanda da sarsıcı olaylara yol açmıştı. 1917

yılında gerçekleşen ihtilal sonrası Çarlık ve onunla

ilgili, onu çağrıştıran her şey mercek altına alınmış ve

gözden düşürme, yok etme ve yok sayma süreci baş-

lamıştı. Dönemin asilzade unvanlarına sahip pek çok

kişinin mallarına el konmuş ve sürgüne gönderilmiş-

ti. Amor Towles’ın 2016 tarihli aynı adlı romanından

uyarlanan dizi, ihtilalden kısa bir süre sonra rejim-

le karşı karşıya gelen Kont Aleksandr İlyiç Rostov’un

(Ewan McGregor) kurgusal hikâyesini ekrana taşıyor.

Kont Rostov gelişen devrimi çok da anlamamış ve

hayatın eskisi gibi devam edebileceğini düşünürken 1921 yılı gelmiştir. Kaotik

dönem bir parça durulsa da Moskova’nın eski haklarından mahrum bırakılmış

aristokrasisi yargısız infazlar ve idamlarla karşı karşıyadır. Bu sürecin bir kıs-

mını da Avrupa’da geçiren Rostov, Moskova’da konakladığı Metropol Otel’de

eski yaşantısını devam ettirme çabasındadır. Otel personeli dahil çevresinde-

kilerin ona “Kont” unvanıyla hitap etmesi, rafine yemek ve şarap zevkinin kar-

şılanması ve şık süit odası bunun göstergesidir. Ancak bir süre sonra ihtilalin

oyuncuları onu sıkıştırmaya başlar.

Yeni rejimde onun da bir an önce ortadan kaldırılmasını isteyenler olduğu

gibi, sadece gözaltında tutulmasının yeterli olacağını düşünenler de vardır.

Aslında Çarlık rejiminin artığı olarak yok edilmesi gerekirken üzerinde bulunan

ve bir kartpostala el yazısıyla yazılmış, ihtilali öven şiir onu kurtarır. Sonuçta

Bolşevik rejim Rostov’a uygun bir ceza bulur ve uygulamaya başlar. Bulundu-

ğu Metropol Otel’den bir adım dahi dışarı çıkmayacaktır ama tüm ihtiyaçları

karşılanmaya devam edecektir. Lakin artık süitinde değil çatı katındaki eski

personel odalarından birinde kalacaktır. Rostov başta buna anlam veremese

de kabul eder ve çatı katındaki soğuk, konforsuz ve izole mekânında yaşama-

ya başlar.

Onu takip etmesi için görevli ajan ise Osip’tir (Johnny Harris). Soğuk davranış-

ları yanında Rostov’un yanlış bir hareketinde onu derhal ortadan kaldırmaya

kararlı tutumu bir korku unsuru olarak otel lobisine çöker. Ancak geçen gün-

lerde Rostov yine kabuğuna çekilmek yerine hayatın içinde olmaya kararlıdır.

Kendisi gibi otelde uzun süreli konaklayanlar yanında garsonlarla, otel görev-

lileriyle ve lobide çalmaya gelen müzisyenlerle arkadaşlıklar kurar. Resepsiyo-

nist Vasily, başgarson Andre, barmen Audrius, terzi Marina ve şef Emile artık

onun ailesi gibidir. İlişkilerinde bazen gurmeliğini, bazen derin kültüründen

gelen entelektüel yanını bazen de sadece hoşsohbet karakterini kullanır. Bir

tutsak gibi yaşasa da hâlâ akşam yemeğinde karşısına oturana hangi balığın

yanında hangi şarabın gideceğini anlatmada isteklidir.

Bir müddet sonra onu devamlı izleyenin sadece Osip olmadığını, küçük bir

kızın da kendisini izlediğini fark eder. Adının Nina (Alexa Goodall) olduğunu

öğrendiği bu dokuz yaşındaki kız, zengin hayal gücü yanında otelin tüm arka

odalarını, gizli geçitlerini ve sırlarını bilmesiyle de Rostov’a arkadaş olur. Nina,

annesi ve babasından bahsetse de onlar ortada hiç görünmezler.

İlerleyen süreçte Rostov’un kafasında beliren bir düşünce de böyle bir tut-

saklığın idamla sonuçlanabileceği korkusudur. Zira otele gelen müzisyenler-

den, arkadaşı eski Prens Petrov da (Paul Ready) onu rejime karşı daha çok

doldurur ve Çar yanlılarının olduğu Minsk’e kadar yürüyerek kaçma planına

dahil etmek ister.

Otelin sakinlerinden biri de karizmatik film yıldızı Anna Urbanova’dır (Mary

Elizabeth Winstead). Rostov’un ilk görüşte ilgisini çeken aktris çevresine ışık

saçmaktadır ve dönemin sivrilmiş politikacılarıyla yakın ilişkidedir. Kendisinin

ise kaybedilmiş unvanları dışında elinde hiçbir şeyi yoktur. Ancak bir süre son-

ra yakınlaşmaları hem Nina’nın hem de Osip’in dikkatinden kaçmaz. Osip’in

dikkatinden kaçmayan daha önemli durum ise Petrov’un kaçış planı ve buna

Rostov’un dahil olabilme ihtimalidir.

Dizinin ilerleyen bölümlerinde yıllar içinde çatlayan rejimin yankıları,

sürgüne gönderilen tanıdık simalar, Stalin’in ölümünün yansıması ve

kapalı kapılar ardında oynanan politik oyunların Rostov’a yansımalarını

izliyoruz. Otelden çıkamayıp çatı katında bulduğu arı kovanı ona ışık

olurken, Osip’le farklı yönde gelişen ilişkisinin onu ne yöne çekeceğini

merak ediyoruz. Her türlü durum karşısında sükûnetini kaybetmeme-

ye, asaletini muhafaza etmeye çalışan bir insan olan Rostov’u canlan-

dırma konusunda Ewan McGregor güzel bir performans sergiliyor.

Asilzade yaşantısı sona ererken yargılandığı mahkemede ne iş yaptığı

sorulduğunda Rostov’un verdiği cevap, “Meslek sahibi olmak bir be-

yefendinin işi değildir,” olmuştur. Kısmen yeni rejimle dalga geçerken

kısmen de eski konumunu devam ettirme çabasının yansıması olarak

görülen bu durum zamanla düşüncelerini değiştirmesine yol açacak-

tır. Bir müddet sonra söylediği, “Değişmek zamanın ve onlarla birlikte

değişmek beyefendilerin işidir,” cümlesi yeni hayatına uyum sağlamaya

yönelik teslimiyetin de itirafı niteliğindedir.

A Gentleman in Moscow neticede bir baskı hikâyesi. Duyguların, kül-

türün, ifadenin bastırılması yanında ne düşünmemesi gerektiğinin öy-

küsü. Ancak yaşanan olaylar ve gelişen günler yine de her daim umudu

canlı tutuyor, neşeyi tümden yok edemiyor. Dramatik örgüsü yanında

kara komedi unsurları da barındıran yapımın çekimleri İngiltere’de ta-

mamlandı. Gösterim sonrası genel anlamda beğeniyle karşılaşılan ya-

pıma en fazla eleştiri, dönem Rusya’sında aktif görev aldığı gözlenen

siyahlarla ilgili olarak geldi. Bunun gerçekle bağdaşmadığı ve değil dev-

rim sürecinde normal hayatta bile o dönem Moskova’da çok az siyahın

bulunduğu iddia edildi. Politik doğruculuk uğruna yapımcıların bu ter-

cihte bulunduğu söylense de eserin dönem Rusya’sına ait distopik bir

kurgu olduğu da unutulmamalıdır. Ancak yapımda yer alan önemli ka-

rakterlerden Mishka’nın romanda beyaz olmasına rağmen dizide siyah

bir aktör (Fehinti Balogun) tarafından canlandırıldığını da belirtelim.

Burada ufak bir parantez açarak Rusya’da gerçekten siyahların durumu

nedir diye bakıldığında ise yolumuz meşhur yazar Aleksandr Sergeyiç

Puşkin’e bile uzanır. Dedesi Abram Gennibal bir siyahtı. Hatta Puşkin,

büyük büyükbabasının hayatına dayanan tarihi bir roman olan Arap

Petra Velikogo (Büyük Petro’nun Bozkırı) isimli bir kitaba başladı ama

asla bitirmedi. Osmanlı tüccarları tarafından bir Rus generaline satılan

Afrikalı Abram Petroviç Gannibal sonrasında Büyük Petro’ya (ülkemiz-

de Deli Petro olarak da bilinen) hediye edilmişti. O dönem statüle-

ri köle olarak adlandırılmıyor hatta iyi eğitim görenleri bile oluyordu.

Abram Gannibal da bir hizmetli olarak kalmadı. Büyük Petro ondan ve

zekâsından hoşlandı. Bir süre sonra onu serbest bıraktı ve eğitimini

sağladı. Abram Gannibal zamanla soyluluk unvanına sahip bir askeri

mühendis, Fransa’da bir diplomat, Peter’in kızı ve vârisi olan İmpara-

toriçe Elizabeth’in sırdaşı oldu. On çocuğu oldu. Oğullarından İvan Ab-

ramoviç Gannibal, seçkin bir deniz subayı oldu. İşte Puşkin bu subayın

torunuydu.

Dizi son bölümlere doğru, ajanlık ve kaçış serüvenine evrilirken ma-

ceranın dozu da artmaya başlıyor. Dram dozunun artışıyla paralel gi-

den bu gerilimli süreç Moskova’daki beyefendinin yaşadıklarının zirvesi

niteliğindeki bir sona bağlanıyor. Showtime ve Paramount işbirliğiyle

yapımı tamamlanan dizinin ilk gösterimi bu yılın mart ayında yapıldı.

Her biri yaklaşık 50 dakika süren sekiz bölümlük yapımın ülkemizde

hangi platformda ekrana geleceği bu satırlar yazıldığı süreçte henüz

belli olmamıştı.

EfTuğ’a Veda

RÖPORTAJ:OBEN BUDAK

#eftuğ

RÖ P O RTA J

Yargı finalinin üzerinden çok uzun zaman geçmemişken dizinin yeni se-

zondaki âşıkları Ulvi Kahyaoğlu ve Merve Ateş ile buluştuk. Gerçek ha-

yatta çok iyi dost olan ikili, takım ruhunu kaybetmeden başarılı bir sezon

geçirdi. Yargı’nın yanı sıra GAİN’de yayınlanan Dengeler ve tiyatro oyunu

Sığınak ile karşımıza çıkan Ulvi Kahyaoğlu, aynı sezon farklı karakterlere

bürünerek oyunculukta başka bir yerde olduğunu gösteriyor. Sadri Alı-

şık Ödüllerinde en iyi yardımcı erkek rolünde aday olması şaşırtıcı değil.

Merve Ateş’in çok küçük yaşta başladığı kariyeri de ayrı heyecan verici.

Kült dizi Sihirli Annem’in küçük cadılarından olan Merve genç ama yaşa-

dıkları az değil. İkiliyle buluşup hem EfTuğ fenomenini hem de diziden

sonraki planlarını konuştum.

Aranızdaki takım ruhundan bahsederek başlamak istiyorum. Dizideki

partnerliğiniz dışında televizyon programlarına birlikte katılıyorsunuz,

hatta bir tiyatro oyununda karşılaştık. Hem arkadaş hem de Tuğçe ve Efe

çifti olarak popülersiniz. Çok fanınız var, EfTuğ olarak devamlı TT oluyor-

sunuz. Bunlar güzel duygular olmalı.

Ulvİ: Bence işin en keyifli kısmı zaten bu. Arkadaşlığı sahnede partnerli-

ğe evirip iletişimi daha da güçlendirebiliyorsanız o iş daha da keyifli hale

geliyor. Partnerliklerden flört ve aşk doğması sahneyi güçlendirir algısı

vardır. Bu bence profesyonel hayatta biraz riskli bir alan. İşi sekteye de

uğratabilir. Ben, senin de altını çizdiğin takım ruhunu Yargı’da çok daha

net gördüm.

Daha önce arkadaş değildiniz sanırım?

Ulvİ: Baştan beri birlikte oynadığımız sahnelerde her şey çok keyifliydi.

Oynadığımız sahneler bizi arkadaş yaptı. Birbirimizi tanımıyorduk. Bu ile-

tişimi güçlendirmek, birbirine yaslanabilme hissini verebilmek işinizi çok

daha kuvvetlendiriyor. Sonuçta beraber bir sahneyi paylaşıyoruz ve bir

şey üretiyoruz. EfTuğ ilişkisi bir anlamda bizim çocuğumuz gibi oldu. Artık

işimizi yaparken konuşmadan anlaşmamızı sağlıyor. İşte o takım ruhu ne

kadar güçlü olursa sahne de o kadar güçleniyor diye düşünüyorum. Ulvi ya

da Merve’den öte #EfTuğ’un önde olması bence çok kıymetli.

Merve: Ben bilmediğim bir kulvarda koşuya başladım. Partnercilik nasıldır,

nasıl ilerler, bilmediğim bir noktaydı; oyunculuk serüvenime Yargı evre-

ninde dahil oldu. Oradan bir tecrübe kattı bana. Bunu başta Ulvi’yle de-

neyimlemenin de benim için çok ayrı, özel bir yeri var. Çünkü gerçekten,

öyle ya da böyle, karşılıklı oynadığın oyuncuyla birbirine yakınlaşıyorsun ve

bu durum çok önemli. İster baba-çocuk ilişkisi, ister anne-çocuk ilişkisi

oynayın, ya da yakın arkadaş, sevgili ilişkisi olsun fark etmez, birlikte oy-

nadığın kişi günlük hayatında arkadaşın haline gelebilir. Bence bizim takım

ruhumuza hem günlük hayattaki arkadaşlık hem sahne önünde sergiledi-

ğimiz performans hem de sahne arkasında konuşabilmek değer katıyor.

Oyunculuk anlamında birbirinizi eleştiriyor musunuz?

Ulvİ: Bir sahne oynadığım zaman kafamda soru işareti varsa Merve’ye dö-

nüp ne diyorsun, nasıl olmuş diyebiliyorum ve bu çok güzel. Bir şey içi-

mize sinmediğinde de bunu açıkça paylaşabilmemiz, aramızdaki iletişimin

birbirimizi geliştirmeye hizmet ettiğini gösteriyor. Dizideki partnerinden

geribildirim alabilmek çok önemli. Maalesef bazen partner olmak yerine

egosal kaygılarla farklı adımlar atılabiliyor. Ancak izleyiciye duygunun çift

olarak geçtiğinin farkında olmak önemli. Birbirimizin önüne geçmek kim-

seye bir şey kazandırmaz. Kolektif olarak çıkarılan duygunun ve enerjinin

peşinden gitmeyi önemsiyorum.

Yargı’nın son bölümü yayınlansa da Ulvİ Kahyaoğlu

ve Merve Ateş’İn canlandırdığı Efe ve Tuğçe’nİn masum

aşkı akıllarda kalmaya devam edecek.

Peki, sizin tanıştırılma hikâyeniz var mı? Dizilerdeki işle-

yişi merak ediyorum, yönetmen geliyor ve bundan son-

ra sevgilin rolüne Ulvi yazıldı mı diyor? Merve, sen zaten

Yargı’daydın o dönemde.

Ulvİ: Ben genç bir savcı olarak geldim. Yaşayacağım aşk

hikâyesine dair hiçbir fikrim yoktu. Hatta arkadaşlarım,

“Sana bir aşk hikâyesi yazarlar şimdi!” diyorlardı ama ben,

“Öyle bir durum yok, haberiniz olsun, beklentiye girme-

yin,” diyordum. Ben orada adliyede var olmaya çalışan

genç bir savcıyım. Ilgaz-Ceylin o kadar iyiler ki, başka çif-

te ihtiyaç yok diye net bir şekilde birkaç defa söyledim.

Taze kan her zaman iyidir, gördüğümüz üzere. Merak

ettiğim, yurtiçinde ve yurtdışında bu kadar başarılı bir

dizinin son sezonunda en çok izlenen hikâyelerinde bu-

lunmak nasıl bir duygu? Özellikle Merve sen ilk sezondan

beri bu dizidesin ve şu an hikâye sana döndü.

Merve: Ben onuncu bölümde Yargı’ya dahil oldum. Çok

heyecanlıydım tabii. Yargı’ya giriyorsun, Yargı’da oynuyor-

sun! Yükü çok ağırdı. Sete giriyorsun, orada Pınar Deniz,

Kaan Urgancıoğlu, Uğur Polat çıkıyor. Ali Bilgin, hadi ba-

kalım sahneyi çekelim, diyor. Çok gerçek bir iş izliyorsun.

Oynayan herkes işini çok gerçek yapıyor. Çok gerçek bir

evrendesin. En ufak bir sahteliğin bile bütün hikâyenin

akışını bozabileceği bir yerdesin aslında. O yüzden, biraz-

cık daha genç olduğum için, diğer oyuncularımıza nazaran

biraz daha tecrübesiz sayılabileceğim için omuzumdaki

yük daha fazlaydı. Bu tabii gün geçtikçe azalıyor. Oyna-

dığın karaktere ısındıkça, onun konfor alanını keşfettikçe

azalan bir şey. Ama bugün bile Yargı popülaritesini ko-

ruyorken ve “ne oldum”a düşmediğin sürece oyunculuk

kendini geliştirdiğin bir yerdir. Hissine katarak ilerlemen

gerekir. Doğrusu benim için odur.

Ulvİ: Daha deneyimsizim diyor da kendisi on beş yıldır di-

zi-film çekiyor!

O konuya geleceğim ama Tuğçe’den ilerlemek istiyorum,

Sherlock Holmes’ün 21. yüzyıl versiyonu gibi bir karakter

canlandırıyorsun. Mesleğinde öne çıkan genç bir kadını

canlandırmak neler kattı sana?

Merve: Bu çok geniş bir konu çünkü Tuğçe’nin ergenliğini

biliyorum. Babasıyla ilişkisinin zorlukları, aile hayatı, ba-

basına alışmasından tutun da diğer işlediği bütün suçla-

ra hâkimim. Tuğçe’nin ıslahevi geçmişi var. Böyle bir ka-

rakteri canlandırmak çok tatmin edici çünkü aslında bir

karakterin içinde birden fazla ka-

rakteri oynuyorsun. Bir ergen, bir

asi, bir mağdur. Sonrasında işini

çok iyi yapan bir kadın modeline

giriyorsun. Ekranda bence güçlü

kadınları görmek, güçlü insanları

görmek çok hoş. Son dönemde en

çok ihtiyacımız olan şey bu. Güçlü

bir kadını oynayabilmek, güçlü bir

figüre bürünebilmek bence çok

tatmin edici. Özellikle on dokuz

yaşımda, 25 yaşlarında bir kadını

oynayabilmek daha farklı bir mey-

dan okuma oluyor.

Tuğçe’nin babası Eren ile sahne-

leri de çok etkileyici. Dramatik

yerler de olsa hepimizin gözleri

doluyor ekran başında. Bu sahne-

lerde neler hissediyorsun?

Merve: Biz Uğur abiyle o benim

babam mı, ben onun kızı mıyım

ikileminde tanıştık. Tuğçe ve Eren

birbirine baba-kız olarak çok

uzakken biz de Uğur abiyle uzak-

tık. Çünkü bir tanışma dönemi

oluyor, hemen canım cicim olamı-

yorsun. Herkes işine odaklı oluyor.

Ama zaman geçtikçe çok güzel

yazıldı baba-kız ilişkisi. Eren ve

Tuğçe’nin bende çok ayrı bir yeri

var. Bir sahnede Uğur abi ağlıyorsa

gerçekten karşımda babam ağlı-

yormuş gibi hissediyorum. Baba-

mın yıkılışını ya da babamın mut-

luluğunu görüyorum. Bir sahnede

Tuğçe, babasına bakıp ondan güç

alıyor diyelim, ben de Uğur abiye

bakıp güç alıyorum. Gerçek ha-

yatta da Uğur abiyle kurduğumuz

yakınlık bende çok ayrı, çok derin,

çok tatlı bir yerde.

Baştan berİ bİrlİkte oynadığımız sahnelerde

her şey çok keyİflİydİ. Oynadığımız sahneler

bİzİ arkadaş yaptı. bİrbİrİmİzİ tanımıyorduk. Bu

İletİşİmİ güçlendİrmek, bİrbİrİne yaslanabİlme

hİssİnİ verebİlmek İşİnİzİ çok daha

kuvvetlendİrİyor. Sonuçta beraber bİr sahneyİ

paylaşıyoruz ve bİr şey üretİyoruz. EfTuğ İlİşkİsİ

bİr anlamda bİzİm çocuğumuz gİbİ oldu.

Artık İşİmİzİ yaparken bazı şeylerİ konuşmadan

anlaşmamızı sağlıyor. İşte o takım ruhu

ne kadar güçlü olursa sahne de o kadar

güçlenİyor dİye düşünüyorum. Ulvİ ya da Merve’den

öte #EfTuğ’un önde olması bence çok kıymetlİ.

Peki, Ulvi senin açından nasıl gelişiyor bu dönem, kafa

karışıklığı yaşıyor musun? Yargı’da tertemiz bir savcıyı

canlandırıyorsun, Dengeler’de mafya babasının oğ-

lunu. Bir yanda takım elbisenle duruşmalara girerken

diğer yanda pavyonlarda dayak yiyen birini canlandır-

mak nasıl hissettiriyor?

Ulvİ: Canlandırdığım karakterlerin zıt kutuplarda olma-

sı kafamın karışmasına engel oluyor. Çünkü birbirine

benzer karakterleri aynı anda oynasaydım üzerimde

belli enerji kaçakları yaratma ihtimali çok daha yük-

sekti. Ama burada kostüm bile aslında çok önemli bir

belirleyen. Her karakterin benden talep ettiği postür

başka. Dengeler’deki Hidayet Alperen, içine doğup

büyüdüğü ortamla uyumsuzluğunu gidermeye, çevre-

sine ve en önemlisi babasına kendi varlığını ispatlama-

ya çalışıyor. Üstesinden gelemediği duygu durumlarını

yaşanabilir kılmak için madde kullanımına başvuruyor

ve dibe çöküyor. Efe ise Hido ile benzer yaşlarda, mes-

leği dışında hiçbir şeye aidiyeti olmayan, ailesine dair

bazı gerçekleri yirmili yaşlarının sonlarında öğrenmiş

ve o zamana kadar hep tek başına dik durmaya çalış-

mış bir karakter. Bu iki farklı zeminde olmak aslında

beni oyuncu olarak çok rahatlatan bir durum. Efe’den

Hidayet Alper’e veya Hidayet Alper’den Efe’ye dair bir

şey sunamam, çünkü kondisyonlar o kadar farklı ki, ka-

rakterler benden bağımsız şekilde ayrılıyor.

Ama bu kadar iyi oyunculuk sergilemesen o ayrımı de-

diğin kadar rahat yapamayabilirdik.

Ulvİ: Doğru, sen Dengeler’i izleyip Yargı’ya denk gel-

diğinde, bu çocuk aynı şeyi orada da satıyor diyebilir-

din. Ama benim için şu an Efe’yle Hido’yu ayırmaktansa

geçen sene oynadığım Tozluyaka’daki Berk’le Hido’yu

ayırmak daha zorlayıcı bir alan oldu.

O zaman soruyu şuradan sorayım, aynı dönemde bu

kadar zıt iki karakteri çıkarmanın zorlukları oluyor

mu? Tamamen farklısınız yani kadınlara bakış açınız

bile farklı. Efe legal bir dünya içinde, diğeri tamamen

illegal bir dünya içinde. Stres olmuştur herhalde.

Ulvİ: Tabii ki, bu zaten işimizi yaparken her zaman duy-

duğumuz bir kaygı. Geriye dönüp iki yıl önce oynadığım

işe dair de emare görmek istemem şu an yaptığım işte.

O yüzden en büyük anksiyetemiz bu taraflarda oluyor.

Hayatımı tamamen tiyatroyla idame ettirseydim şu an

belki ayda 3-4 farklı oyun oynayabilirdim. Ve o 3-4

farklı oyunda haftanın 4 gecesi 4 ayrı karakter icra edi-

yor olabilirdim. Mesleğimizin getirilerinden ve taleple-

rinden biri de bu. O yüzden de zorlu bir süreçti ve hal-

lettik gibi bakmıyorum olaya. Ben başka bir karakterde

başka bir şey oynarken, başka koşulları deneyimlerken

dönüp başka bir yerde farklı bir kökten beslenip baş-

ka bir ekosistemin içinde var olmaya çalıştığımda, ister

istemez kendi haznemi geliştiriyor ve genişletiyorum.

Merve senin için zor bir sene oldu diyebilir miyiz? Se-

zon boyu Tuğçe sert şeyler yaşadı. Bu kadar sert şeyler

bir oyuncuyu senaryoyu okuduğu zaman heyecanlan-

dırır tabii ama izleyici bazen farklı tepkiler verebiliyor.

Merve: Tuğçe’nin başına gelenler çok ayrı meseleler

tabii. Toplum açısından bakıldığında çok daha ağır me-

seleler ama bir oyuncu olarak bakınca ortada sade-

ce performans meselesi var. Sahnenin içeriği tabii ki

daha farklı olabilir; izleyiciyi yaralayan ya da güldüren

meseleler. Ama sahneyi ortaya koyan oyuncu açısından

bakıldığında da bu bir performans. Öyle ya da böyle,

3-2-1 kayıt ve role girme meselesi sözkonusu. Bu açı-

dan bakıldığında tabii ki hikâyenin derinliğini, karakter

hikâyelerimizin derinliğini etkiliyor çünkü altını doldu-

ruyor. Aslında günlük hayatımızda da hepimiz bazen

yara alırız. Zor bir sene geçiririz ve bize bir şeyler öğre-

tir ya da çok güzel bir sene geçiririz ama baktığımızda

o geçirdiğimiz güzel senenin sonunda eksileri keşfede-

riz. Ama tabii istismar meselesine bakıldığında bu çok

daha ağır bir konu. Bir oyuncu olarak sosyal sorumluluk

projesi de değil bu, senin eline gelen bir tekst.

Ben bİlmedİğİm bİr

kulvarda koşuya

başladım. Partnercİlİk

nasıldır, nasıl

İlerler bİlmedİğİm bİr

noktaydı; oyunculuk

serüvenİme Yargı

evrenİnde dahİl oldu.

Oradan bİr tecrübe

kattı bana. Bunu başta

Ulvİ’yle deneyİmlemenİn

de benİm İçİn çok

ayrı, özel bİr yerİ

var. Çünkü gerçekten,

öyle ya da böyle,

karşılıklı oynadığın

oyuncuyla bİrbİrİne

yakınlaşıyorsun

ve bu durum çok

önemlİ. İster baba-

çocuk İlİşkİsİ,

İster anne-çocuk

İlİşkİsİ oynayın, ya

da yakın arkadaş,

sevgİlİ İlİşkİsİ olsun

fark etmez, bİrlİkte

oynadığın kİşİ günlük

hayatında arkadaşın

halİne gelebİlİr. Bence

bİzİm takım ruhumuza

hem günlük hayattakİ

arkadaşlık hem

sahne önünde

sergİledİğİmİz

performans hem de

sahne arkasında

konuşabİlmek değer

katıyor.

Sert yorumlar da gelmiştir eminim ama sen bir senar-

yo dahilinde oynuyorsun. Diziye kaptırınca bu gerçekliği

kaçırıyor galiba bazılarımız.

Merve: Aynen öyle. Tabii ki senaryo gereği bana birini öl-

dür dediklerinde ben birini öldürüyorum ya da gül dedik-

lerinde gülüyorum. Bu işimin parçası. Sen bir restorana

gidersin ve bu yemeği istiyorum dersin. Aşçı, artık ben bu

yemeği yapmam, demiyor. Bizim de oynayamayız deme

lüksümüz olmuyor tabii.

Merve sen bir de inanılmaz küçük yaşta başlamışsın ger-

çekten. Şu an 20’li yaşlarının başında tükenmişlik send-

romu yaşıyorum desen hak veririm yani o kadar dolu bir

geçmişin var. Oyun olarak baktın herhalde olaya değil mi

en başta?

Merve: Küçük yaştan beri setlerdeyim. Ailemin yönlendir-

mesiyle girdim, 3 yaşındaydım, babamın tanıdıkları vardı,

sete getirsene demeleriyle başladı her şey. Sonra ufak bir

gazete reklamı geldi, orada kupon tutuyorum. Kızım git-

mek ister misin diye soruyorlar ama ne olduğundan bile

haberim yok. Olur, giderim dememle birlikte çok sevdim

setleri. Küçükken de ilgiyi severdim, hoşuma gidiyordu

fotoğraflarımın çekilmesi, ışıkların bana göre ayarlan-

ması. İlerleyen süreçte bir tane daha çekim oldu derken

dizi, film diye devam etti. Bana çok özel geliyor açıkçası.

19 yaşındayım ve nefes aldığım, aklım yettiği sürece bu

işi yapmak istiyorum. Bu da aslında kolay kolay kimse-

nin başına gelmeyecek, altın tepsiyle sunulan bir şanstır.

Çünkü kimse 3,5 yaşında hayatını idame ettirmek istediği

bir meslekle tanışmaz, herkes bunun için okur, mücadele

verir. Ama benim için öyle olmadı, o da benim şansım.

Aynı zamanda okulun da vardı sonuçta. Benim için okula

gitmek çok zordu mesela bir de işim olsa kesinlikle dep-

resyona girerdim.

Merve: Tabii ama bunu bir iş olarak düşünmüyordum. Ben

Yargı’ya kadar bunun bir iş olabileceği bilincinde bile de-

ğildim. Bir çocuk lunaparka, sinemaya gitmek ister, ben

sete gitmek istiyordum ve bu konuda da çok ciddiyim,

sete gitmek istiyorum diye ağlıyordum. Annem beni işim

olmadığı halde sete götürdü. Ben ateşlendim. Kostüm-

lerim vardı, peri kıyafetlerim. Bir gün 39,5 derece ateş-

liydim. Setten çıkıp hastaneye gidecektim. Bana orada

pijama giydirdiler. Ben kostümlerimi istiyorum diye ağlı-

yordum. Beni zor yatıştırıyorlardı. Sette olmak benim için

bir eğlence aracıydı. Başka biri olmak, gidip sihir yapabil-

mek, bu çok özel bir şey benim için. Farklı evrenlerde ha-

yat bulabiliyorsun, çok değerli. Hayat tek bir insan olmak

için de fazla uzun zaten.

Oynadıkların arasında en merak ettiğim, Sihirli Annem

dönemi oldu. Bir çocuk için en önemli denebilecek bir

dizide oynuyorsun, küçük bir cadıyı canlandırdın. O yüz-

den de sete uçarak gidiyorsundur.

Merve: Evet, kesinlikle. Sihirli Annem’in öne çıkan tarafı

bulutların üstünde uçabiliyordum. Görünmez oluyordum,

yani öyle olduğunu düşünüyorum. Zaman geriye aksın

diyorum ya da zaman dursun diyorum, duruyor. Bunlar

çok güzeldi. Tabii sette bulununca anlıyorsun ki aslında

onu yapıp ortadan kaybolmuyorsun. Bunu yapıyorsun ve

sonra yürüyerek çıkıyorsun. Seni biliyorlar aslında. Bunu

bilmek de bir taraftan gerçekçiliği köreltiyor ama heye-

canımdan bir şey götürmüyordu.

Arkadaşlarınla toplandığınızda hadi bize büyü yap, bize

sihir göster gibi yaklaşanlar oluyor muydu?

Merve: Her şeyi olduğu gibi anlatıyordum. Aslında orada

ortadan kaybolmuyoruz, kameranın açısından çıkıyoruz

ya da onlar bulut değil, aslında biz mavi bir duvarın önün-

de duruyoruz diye onlara bilgi veriyordum.

Kıskanananlar da oluyordur, o yaşta çocuklar acımasız

olabiliyor.

Merve: Dalga geçen ya da benimle konuşmayan arkadaş-

larım oluyordu. Bir nedenden tartışıyorduk, benimle ko-

nuşmayı bırakıyorlardı. “Aman bu da oyuncu oldu!” deyip

seni dışlıyorlar ya da seninle daha yakın oluyorlar. Çok

derin arkadaşlık bağlarım yoktu o yaşlarda. Çünkü sınıf

arkadaşlarımla kurduğum bağın dışında sette abim vardı.

Abi, abla dediğim insanlarla bağ kurmak benim için daha

değerliydi.

Sen bir de korku filmlerinde oynadın. En merak ettiğim

şeylerden biridir, o korku film setleri nasıl olur, nasıl ya-

şanır? Ben oynasam en başta ortamdan korkardım.

Merve: Ben ilk korku filmimi 7 yaşındayken çektim. Son

korku filmimde de 13-14 yaşlarındayım. Bugün çeksem

korkarım. O ortamdan da korkarım, senaryodan da kor-

karım. Korku filmi de izleyemem zaten. Kendi filmleri-

mi de kolay kolay izleyemem. İzlemediğim filmlerim de

var dürüst konuşmak gerekirse. Bir noktada performans

olarak değerlendirmek lazım. Konuyu ayrı tutmak lazım.

Oranın da aslında özü aynı. 3-2-1, kayıt, bir sahne çek. O

sahne bir komedi sahnesi de olabilir. Sadece biraz daha

çekim şartları zorlayıcıydı korku filminin. Mesela sıcak bir

kuliste sıranın sana gelmesini beklemiyorsun da soğuk bir

depoda bekliyorsun gibi…

Peki, Tuğçe ile Efe’ye dönüyorum. Sürekli TT oluyordu-

nuz? Hayranlarınızın yorumlarından bahsedelim. Yaratıcı

yorumlar geliyor muydu?

Ulvİ: Evet, yorumları çok seviyoruz. En son Efe’nin Tuğ-

çe’ye aldığı yüzükle ilgili bir edit yapılmış. “Yüzük o kadar

küçük ki göremiyoruz!” ya da “Yüzük mü çok küçük yoksa

Efe’nin kafası mı çok büyük?” yazmışlar. Güzel, komik ve

yaratıcı. Bence bizi takip eden, destekleyen kitlenin de

mizahi yönü çok iyi. Fanı olduğum fanlarım var. Hatta ne

kadar eğlenceli olursa benim için de sosyal medyayı kul-

lanmak o kadar eğlenceli hale geliyor. Ve bu da bir üretim

bir yandan, bizim için bir şeyler üretilmesi her anlamda

harika. Tozluyaka’daki karakterim ile Efe’yi karşılaştıran

floodlar yazıyorlar. O karakteri icra eden insan olarak kimi

noktada ben bile bu kadar detaylı üzerine düşünmemiş-

ken birinin oynadığım karakterlere dair böyle bir döküm

yapması çok değerli hissettiriyor. Ve bir yerlere dokuna-

biliyor.

Merve: Benim de aynı şekilde. Çok tatlı bir iletişimimiz

var, yazılıp çizilenleri hep okuyorum. O karakter yani ben

Tuğçe olarak, Ulvi, Efe olarak ve bir noktada Efe ve Tuğçe

olarak ortak bir mesai harcıyoruz. Bu mesainin de izleyi-

ciden güzel karşılık alması beni çok mutlu ediyor. Çünkü

harcanan mesaiye karşılık harcanan bir mesai var ve bu

kesinlikle yaptığımız işin kaymağını yeme kısmı bir nokta-

da. Artık bir şeylerin daha tatlı yerlerini gördüğümüz kı-

sım, sosyal medyada yazılan yorumlar, yapılan editler. O

yüzden çok çok tatlı. Ve bir noktada da kafa dağıtma aracı

oluyor bende. Yapılan iyi-kötü yorumları okumak da bana

çok büyük bir şey katıyor. Çünkü biz topluma iş yapıyoruz.

Bir izleyiciye hitap ediyoruz. Hedef kitlemizden aldığımız

geri dönüşler de çok önemli, çok değerli oluyor bu nok-

tada.

Dizi bitti ama sizin hikâyeniz de

tırmandıkça tırmanıyor. Tuğçe ve

Efe karakterlerinin spin-off’unun

yapılmasını ister miydiniz?

Merve: Beni heyecanlandırırdı.

Çünkü oynamayı sevdiğim bir ka-

rakter ve oynamayı sevdiğim bir

hikâye var ortada. O yüzden ayrı

bir hikâyenin olması ve o yola gi-

dilmesi tabii ki beni çok heyecan-

landırırdı. Çünkü birlikte iş yap-

mayı seviyoruz. Bir noktada da

şöyle bakmak lazım, bazı şeyler

acaba Yargı evreninde mi güzeldi?

Sonuç olarak EfTuğ, Yargı evrenin-

den doğmuş bir çift. Yargı evreni-

nin çocuğu. Birbirlerinin hayatları-

na çok güzel değen, altı dolu bir

çift oldu Efe ve Tuğçe. Kız havadan

düştü, oğlan yakaladı gibi değil de

gerçekten beklenmedik bir yer-

den başladı ilişki.

Ulvİ: Beni de heyecanlandırırdı

tabii. Çok sevdiğimiz karakterler,

onları oynayan kişiler olarak söy-

lüyorum. Ben Efe’yi ve dahil oldu-

ğu hikâyeyi çok seviyorum ve bir

oyuncunun sevdiği karakteri 360

derece deneyimleyebilmesi büyük

bir fırsat. Elimizde bu kadar güzel

bir şey varken bunu daha fazla de-

neyimleme fikri tabii ki heyecan

veriyor. Ama bir yandan Merve’nin

dediği gibi, bir şey bir yerde kal-

ması gerekiyorsa orada kalsın, da-

mağımızda bu tat kalsın.

Siz polisiye izler misiniz peki, sevdiğiniz bir tür müdür?

Merve: Ben severim. Daha çok gerçek hikâyeleri izlemeyi

seviyorum. Onlar biraz insanı şaşkınlık içinde bırakan şey-

ler.

Ulvİ: Ben de severim, özellikle “gerçek suç” türünü çok

izlerim. Ted Bundy’ler falan hepsini bitirdim.

Sizi Arda’nın Mutfağı’nda izledim de aklıma geldi; iki sene

sonra The Bear gibi işin senaryosu geldi, şef olmanız ge-

rekiyor. Sizce ne kadar süre eğitim almanız gerekir ku-

sursuz bir aşçıyı canlandırabilmeniz için? Ulvi özellikle

sen savaş halindeydin.

Ulvİ: Bunu eğitim verecek kişi belirler. Ben bir ay derim

ama eğitim veren kişi altı ay der. O yüzden kesin bir şey

söyleyemiyorum. Ancak mutfağı seviyorum. Umarım böyle

bir fırsat gelir ve oynarım. Hazırlık imkânı olan bir senaryo,

bir oyuncu için büyük bir şans. Ben çok isterim ki böyle

bir şey olsun ve hazırlanalım. Bir yılsa bir yıl, ne kadarsa o

kadar.

GAİN’deki Dengeler’i de konuşmak istiyordum. Hido ba-

şarılı bir karakter. Aslında dengeleri bozuyorsun yani çok

iyi yazılmış zaten. Dayak yedin mi hiç gerçek hayatta? Na-

sıl o kadar gerçekçi oynayabiliyorsun?

Ulvİ: Tabii ufakken küçük kavgalarımız oldu ama Hido gibi

hiç dayak yemedim. Tozluyaka’da Berk dayak arsızı bir ka-

rakterdi. Ve aslında şu ana kadar oynadığım çoğu karakter

dayak yedi, kısa filmlerden, üniversiteden başlayarak. O

yüzden kamera karşısında dayak yemek benim için bir ata

sporu diyebilirim. Ama Hido ağır bir karakter. Bahsettiğin

sahne de sert bir sahneydi. Hido’nun en büyük problemi,

ne olmak istediğini bilmemesi ama olmak istemediği şey-

lere dair bir fikrinin olması.

Son olarak, Yargı bitince yapıla-

caklar listesi hazırlandı mı acaba?

Merve: Öncelikle tatile çıkmak is-

tiyorum ve yaz için kurduğum ha-

yallerin başında bu geliyor. Sanırım

önümüzdeki kışa kadar kendimi

geliştirmek için kendimi tartmak

istiyorum. Merve ne kadar değiş-

ti? Bu bir senede ne gitti ondan

ya da ona ne geldi, görmeyi çok

seviyorum. O yüzden bir sonraki

kışa kadar da ben nereden nereye

geldim diyeceğim noktada ken-

dimi değiştirmek üzerine hamle

yapmak istiyorum.

Ulvİ: İzmir’e gitmek istiyorum

programlar denk gelirse. Ailemi

biraz daha fazla görmek istiyorum

çünkü beş yıldır İstanbul’da oldu-

ğum için çalışırken ailemi görmek

zor oluyor. Bizimkiler de İzmir’de.

Anneannemi, babaannemi daha

fazla görmek istiyorum. Onların

yanında olmak istiyorum. Eskiden

tenis oynuyordum. On küsur sene

oldu, elime raket almamıştım. Yıl-

lardır hep sörfe başlayıp bıraktım,

bu sefer tam anlamıyla başlama

niyetindeyim. Biraz spor salonun-

dan çıkıp spor yapabilmek istiyo-

rum. Böyle hayallerim var. Ama

tabii ki önümüzde keyifli, heye-

canlandığımız işler olsun, çalışa-

lım. Tatili yine erteleyebiliriz.

DAHA İYİ BİR YARIN

Emre Kavuk’un yeni filmi Daha

İyi Bir Yarın, sevgilisi tarafından

terk edilen ve aşk acısı çekmeye

başlayan Ozan’ın hikâyesini konu

ediniyor. Hiçbir yerde teselli

bulamayan Ozan, bir gün intihar

etmeye karar verir. Ancak intihar

etmek devlet kontrolünde olduğu

sürece yasaldır ve bunun istisnai

tek bir şartı vardır, intihar edecek

kişiye kimse âşık olmamalıdır.

Dram ve fantezi türlerini buluşturan

Daha İyi Bir Yarın’ın başrollerinde

ise Hande Doğandemir, Nur

Fettahoğlu ve Yağız Can Konyalı

yer alıyor. Daha İyi Bir Yarın, 14

Haziran’da vizyonda!

THE BIKERIDERS

The Bikeriders (Motorcular),

Amerikalı fotoğrafçı Danny Lyon’un

1967’de basılan aynı isimli fotoğraf

kitabından ilham alan bir yapım.

Jeff Nichols’ın yazdığı ve yönettiği

film, ortabatıda bulunan kurgusal

bir motosiklet kulübünün yükselişini

anlatıyor.

1960’larda geçen film, yabancıların

toplanma yeri olarak kulübün

bir çeteye dönüşümünü işliyor.

Tom Hardy, Austin Butler ve Jodie

Comer gibi yıldızların yer aldığı

The Bikeriders, yaz aylarının en

merak edilen filmleri arasında. The

Bikeriders, 21 Haziran’da vizyona

giriyor.

A QUIET PLACE: DAY ONE

A Quiet Place: Day One, John

Krasinski’nin hit korku serisi A Quiet

Place’in spin-off’u niteliğinde. A

Quiet Place’in orijin hikâyesini

anlatan yapım, tüm dünyanın

sessizliğe gömülmesine neden

olan uzaylı yaratıkların yeryüzüne

indiği gün yaşananları konu

ediniyor.

Yönetmenliğini Michael

Sarnoski’nin yaptığı A Quiet Place:

Day One’ın oyuncu kadrosunda

da Lupita Nyong’o, Joseph Quinn,

Alex Wolff ve Djimon Hounsou gibi

isimler yer alıyor. Film 28 Haziran’da

vizyona giriyor.

kısa kısa

V İ Z YO N

KINDS OF KINDNESS

Yorgos Lanthimos, Poor

Things ile Emma Stone’a “En

İyi Kadın Oyuncu” Oscar’ını

yeniden kazandırmıştı ve film

ödül sezonunda kendisinden

çokça bahsettirmişti. Kinds of

Kindness’ta da Lanthimos -

Stone ortaklığı devam ediyor.

Film, hayatının kontrolünü ele

geçirmeye çalışan bir adamı,

denizde kaybolan karısının geri

döndüğünü ve farklı biri gibi

göründüğünü fark eden bir

polis memurunu ve kaderinde

olağanüstü bir ruhani lider

olacak birini bulmaya çalışan

bir kadının üç farklı hikâyesini

anlatıyor.

5 Temmuz’da vizyona girecek

Kinds of Kindness’ın oyuncu

kadrosunda Emma Stone ile

birlikte Jesse Plemons, Willem

Dafoe, Margaret Qualley, Hong

Chau, Joe Alwyn, Mamoudou

Athie ve Hunter Schafer yer

alıyor.

MAXXXINE

Farklı türde ses getiren işlere

imza atan A24 stüdyosu

tarafından geliştirilen

MaXXXine, Ti West’in slasher

türündeki “X” serisine noktayı

koyuyor. MaXXXine, 2022’de

vizyona giren X ve yine aynı yıl

izleyicilerle buluşan Pearl’ün

son halkasını oluşturuyor.

X filmindeki olayların ardından

hayatta kalan tek kişi olan

Maxine, yeni macerasında Los

Angeles’ta polisin de peşinde

olduğu genç bir yıldız olarak

yer alıyor. MaXXXine; Mia Goth,

Giancarlo Esposito ve Elizabeth

Debicki gibi isimleri bir araya

getiriyor. Film 12 Temmuz’da

ülkemizde vizyona giriyor.

k51

Dizilerimiz ile

“rota yeniden oluşturuldu”

ZEYNEP GÜRER_Doç. Dr., Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü

MERT GÜRER_Doç. Dr., Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü

diziler ile rota

KÖ Ş E YA Z I S I

uristik seyahatler ve mekânları gezmek, insanların be-

lirli deneyimleri yaşamak ve gündelik hayatın stresin-

den uzaklaşmak için tercih ettiği aktivitelerdir. Turistik

mekânlar, tüketicilere bütünleşik deneyimler sunan tu-

rizm ürünlerinin karması olarak tanımlanabilmektedir.

Turistik mekânların bilinirliğini artırmada ve marka de-

ğerlerini yükseltmede son dönemde kullanılan bir mecra da film

ve dizilerdir. Film ve dizilerin mekân tercihleri bu yerlere ilginin

artmasını ve bu rotaların da yer aldığı turların düzenlenmesini sağ-

lamaktadır.

Ana akım medya, özellikle turistik mekânların

imaj oluşumunun ilk aşamalarında ve yayılma-

sında büyük rol oynamaktadır. Bir destinasyo-

nun bilinirliğinin oluşumunda televizyonun ve

turizme özgü tematik medyanın rolü vardır.

Üretilen imajlar destinasyona farkındalık katar

ve beklenti oluşturur. Film etkili turizm, film

veya dizi içeriğinde turistik mekân unsurla-

rı olan doğal güzelliklere, tarihi mekânlara ve

kültürel etkinliklere yer verilerek bu destinas-

yonlara turistik faaliyetlerin planlanmasının

sağlanmasıdır. Film etkili turizm, turist akışını

sağlayarak bölgenin ekonomik, sosyal ve kül-

türel yapısına katkı sağlamaktadır. Film/dizinin

çekildiği mekânlara, yerleşim yerlerine veya

stüdyolara tur düzenlenerek turistlerin bölge-

ye gelir bırakması sağlanmaktadır. Filmler, tu-

rizm ziyaretini teşvik etmek amacıyla üretilme-

mektedir; ancak filmlerin, özellikle bir kitlenin

hoşuna giden özellikli filmlerin, konum ve des-

tinasyon bilincinin artmasına yol açtığı ve dola-

yısıyla potansiyel turistlere hitap ettiği yaygın

olarak kabul edilmektedir (Riley vd. 1998: 920).

Dizi prodüksiyonunun yapıldığı destinasyonun

özellikleri, doğal, tarihi ya da edebi nitelikte ol-

ması turistik faaliyet gerçekleştirilmesinde ter-

cih faktörü olabilmektedir. İnsanların ekranda

gördükleri yerler, izleyenleri bu destinasyon-

lara aşina hale getirerek bu yerleri ziyaret et-

meye teşvik etmektedir. Bu tarz bir pazarlama,

mekânların turistik bir marka olmasına yardım-

cı olabilmektedir. Özellikle Türk dizilerinin son

dönemlerde gösterdiği yurtdışı satış oranları,

dizi oyuncularının popülaritesi, oyuncuların

kullandığı eşyalar, giysiler, hikâyelerin çekildiği

mekânlar vb. büyük bir iş hacmi oluşturulması-

nı sağlamaktadır.

Bir İstanbul Masalı, Cesur ve Güzel, Kalbimdeki

Deniz, Hayat Şarkısı, Kiralık Aşk, Kırgın Çiçekler

ve daha fazlası ile İstanbul; Behzat Ç. ile An-

kara; Asmalı Konak ile Ürgüp; Gönül Dağı ile

Sivrihisar; Kınalı Kar, Al Yazmalım, Yanık Koca,

İstanbullu Gelin ile Bursa; Sevdaluk, Sen Anlat

Karadeniz, Fırtına, Benim için Üzülme ve daha

fazlasıyla Karadeniz bölgesi; Berivan, Bir Bulut

Olsam, Sıla ile Mardin; Hanımın Çiftliği, Yeni

Gelin, Ramo, Bir Zamanlar Çukurova, Yılanların Öcü ile Adana; Ka-

vak Yelleri, Son Yaz, Benim Adım Gültepe, Familya, Bodrum Masalı

ile Ege kıyıları popüler hale gelmiştir. Bu rotalardan belki de en

meşhuru, Asmalı Konak dizisiyle ünlenen ve hâlâ turların gezi liste-

sinde bulunan konak olmuştur. Diziler ve karakterlerin izleyici ta-

rafından beğenilmesi ve benimsenmesi hikâyelerin geçtiği mekân-

lara ilgiyi de artırmaktadır. Çoğunlukla İstanbul ili sınırlarında kalan

dizisel mekân tercihleri giderek farklı şehirlerdeki kültürel, tarihi

ve turistik lokasyonlara kayarak anlatıların atmosferini de çeşitlen-

dirmektedir. Güçlü görsel güzellikler kimi zaman anlatının önüne

geçerek destinasyona ilgiyi artırmakta, iç turizmde yeni rotaların

oluşmasını da sağlamaktadır.

Drama içerikli televizyon ürünleri izler kitlenin

beğenisine hitap etmenin yanı sıra bu beğeniyi

şekillendirmeyi de hedeflemektedir. Bu hedef

ekonomi-politik bir bakış açısının ürünüdür.

Destinasyon (yer) pazarlama, ülkenin ekono-

mik, sosyal ve kültürel yapısına büyük katkıları

olan çabalar bütünüdür. Film etkili turizm uy-

gulaması destinasyon pazarlamada etkili, kalı-

cı ve inandırıcı olmakta; izleyicileri bu yerleri

ziyaret etme konusunda teşvik etmektedir. Bu

nedenle resmi kurumların ülke, şehir ve bölge-

lerin tanıtımında film etkili turizme fon sağlaya-

rak, plato kurarak, ulusal ve uluslararası alan-

da tanıtımına katkı sağlayarak desteklemesine

ihtiyacı vardır. Film etkili turizm, izleyicileri o

mekâna gitmeye teşvik etmesine rağmen özel

işletmelerin turistleri ağırlamada, tekrar gel-

meye ikna etmede ve bire bir iletişim yolu ile

tanıtmada önemli görevleri vardır. Türkiye’de

gerek destinasyon pazarlaması gerekse film

etkili turizm uygulamalarında bilgi eksiği, ye-

tersiz uygulamalar bulunmaktadır; bu alanlarda

bilimsel ve stratejik hareket planlarına ihtiyaç

vardır. Özellikle son dönemlerde artan dizi ih-

racatımız göz önünde tutulduğunda başta Latin

ülkeleri, Ortadoğu, Doğu Avrupa, Türk Cumhu-

riyetleri, Asya, Rusya, Afrika, İspanya, Portekiz

olmak üzere 150’den fazla ülkede görünürlük

imkânı ortaya çıkmakta olup kültürel ve turis-

tik seyahat pazarlaması için dizilerimiz elimizde

güçlü bir araçtır.

İzler kitleye kültürel ve turistik aktarımların ya-

pılması için televizyonun en çok ilgi gören ürünü

olan dizilerin kullanılması etkili bir yöntemdir.

Diziler kullanılırken özellikle seçilen hikâyenin

temeline turistik mekânlar eklenmeli, dramatik

anlatı yapısına uygun mekân tercihleri tarihi ve

kültürel özelliklerine göre seçilmelidir. Dizi bö-

lümlerinde olay örgüsünün çözüme kavuşacağı,

izleyiciyi ekrana bağlayacak sahnelerde görsel-

liğiyle katkı sağlayacak mecralar kullanılmalıdır.

Dramatik anlatı yapısı içinde yerel tanımlama-

lara ve söylemlere yer vererek doğallığın ekrana

yansıtılması önemli bir tanıtım aracı olacaktır.

Televizyon içerik üreticileri, kültür politikasın-

dan sorumlu kamu yetkilileri ve yerel yönetici-

ler birlikte çalışarak destinasyonları öne çıkara-

cak projelerin yapılmasını teşvik etmelidir. Hem

yurtiçinde hem yurtdışında gelişen bir pazara sahip olan televizyon

dizileri, tarihi ve turistik alanları gündemine getirerek izleyiciyi tu-

riste dönüştürecek önemli bir destinasyon pazarlama aracıdır.

KAYNAKÇA

Riley, R., Baker, D., Van Doren, C. (1998). Movie induced tourism. Annals Of Tourism Research, 25 (4), 919-935.

2024 ne zaman gelecek derken yılı resmen yarıladık. Tuhaf bir şekilde bu yıl normalden

çok daha hızlı başladı ve bu şekilde de devam ediyor. Birçoğumuz bu seneye yepyeni

planlarla başlasa da hayatın temposuna bir süre yeniden uyum sağlamışız gibi görünüyor.

Ama unutmayın ki hâlâ geç değil! Çünkü nefes alıyoruz ve yaşamaya devam ediyoruz. Yıllar

ve aylar sayılardan ibaret önemli olmalı, her zaman yeniden başlayabileceğimizi bilmemiz

gerekli. Sadece bazı şeyleri hatırlamamızda fayda var. Bu yüzden bu ay, hayatımı değiş-

tiren animasyon filmlerini listelemek istedim. Nereden başlayacağınızı bilmediğinizde,

kendinizi yetersiz hissettiğinizde veya bir hayalin peşinden gidecek gücünüz olmadığını

düşündüğünüzde bu filmler size ilaç gibi gelecektir. Çünkü ben de herkes gibi biliyorum,

bazen pes etmek daha kolaymış gibi görünüyor…

YAZI_//_SU KARACAN

HAYALLERE

IŞIK TUTAN

ANİMASYONLAR

animasyon

KÖ Ş E YA Z I S I

RATATOUILLE (2007)

HAYAL EDEBİLDİĞİN SÜRECE İMKÂNSIZ DİYE BİR ŞEY YOKTUR!

Bir Pixar şaheseri olan Ratatouille, beni animasyon sinemasına ısı-

tan değerli bir film!

Bir fare olan Remy’in en büyük hayali Fransız mutfağında aşçı ol-

maktır. Bu hayal uğruna yaşadığı keyifli maceraya hepimizi dahil

ediyor. Mutfakta bulunmaması gereken hayvanlardan biri de fare-

dir. Filmin mesajı aslında bu yönden bakılınca daha kıymetli oluyor.

Bir şeyi çok istediğinde her şeyi yapabilirsin, bu yüzden hayallerinin

peşinden gitmelisin diyor adeta biz seyircilere. Hatta filmdeki tatlı

bir detay da Şef Gusteau’nun kapak olduğu dergide “Herkes yemek

yapabilir” sloganının yer alması. Türkçe adıyla Ratatuy aslında gele-

neksel bir Fransız yemeğinin ismi.

LUCA (2021)

ÖZGÜRLEŞ, EN ÖNEMLİSİ DE KENDİDEN!

İtalya sahillerinde yaşayan minik de-

niz canavarı Luca’nın en büyük hayali,

maceraperest Alberto gibi olmaktır. Al-

berto da deniz canavarı olmasına rağ-

men Luca’ya göre daha özgür bir yaşa-

mı vardır. Evden kaçan Luca, insanlar

arasında bir deniz canavarı olduğunu

belli etmeden yaşamaya çalışır.

Luca, son dönemlerin en başarılı er-

genliğe geçiş filmi. Çünkü burada bir

çocuğun büyüyüp özgüven kazanmasını

izliyoruz. Psikolojik olarak da çok başa-

rılı bir anlatıma sahip olan film, ailenin

çocuğu kısıtlaması ile yalnız bırakması

arasındaki dengeyi seyirciye duygusal

bir dille anlatıyor. Özgürlük kelime-

nin tam anlamıyla nedir? Özgürleşmek

denince akla gelen büyüme arzusunu

işleyen film çocuk yaştaki seyirciler

için yapılmış gibi görünse de hepimizin

içindeki çocuğa hitap edecektir.

SOUL (2020)

ANI YAŞA!

Son yılların en iyi animasyon filmlerinden biri olmasına rağmen Soul maalesef tam bir pandemi

kurbanı diyebiliriz.

Ortaokulda müzik öğretmeni olan Joe’nun en büyük hayali caz müzisyeni olmaktır. Yaşanan kötü

bir kaza sonucu ruhu ve bedeni ayrılan Joe’nun ruhlar âleminde kaybolup tekrar dünyaya dön-

meye çalışmasını konu alıyor film. Ayrıca Joe, Pixar ailesinin ilk Afro-Amerikalı karakteridir.

Soul aslında bize idealize etmenin tehlikesini anlatan bir animasyon. Yıllarca sadece bir hayale

odaklanıp anın tadını alamazken hayatı da kaçırdığımızı fark edemiyoruz. Filmi izledikten sonra

oturup bir süre hayatınızı sorgulayacağınıza eminim.

ZOOTOPIA (2016)

KİMSENİN SANA YAPAMAZSIN DEMESİNE

İZİN VERME!

Disney’in en uzun metrajlı filmlerinden biri

olarak bilinen Zootopia, biliyorum ki çoğunu-

zun gönlünde taht kurmuştur ama bu listede

de olmazsa olmaz!

En büyük hayali polis olmak olan tavşan Judy,

hayalini gerçekleştirmek için şehir merkezine

taşınır ama burası pek de hayal ettiği gibi bir

yer değildir. Bir dolandırıcı olan Nick ile tanış-

tıktan sonra hayatı değişen Judy’nin tavşan

bir kadın olarak verdiği mücadeleyi izliyoruz.

Hayal ve gerçek dünyayı gözler önüne se-

ren bu animasyon aslında bize önemli olanın

ne olursa olsun vazgeçmemek olduğunu ve

eleştirilere kulak asmamayı öğütlüyor. Zoo-

topia gerçekten çok eğlenceli bir film fakat

dünyayı değiştirmek üzerine verilen sağlam

mesajları da var! Toplumsal değerlerin ırkçı-

lığa ve cinsiyetçiliğe kadar uzanmasını, tabi-

ri caizse halkın av ve avcı olarak ayrılmasıyla

eleştirel bakış açısı izliyoruz.

ONWARD (2020)

SAHİP OLDUKLARININ KIYMETİNİ BİL!

Keyifli bir fantastik animasyon olan

Onward da tıpkı Soul gibi pandemi yüzün-

den göz ardı edildi. Ülkemizde maalesef

vizyona girme fırsatı bile bulamadı ama

Disney+ kataloğuna eklendi.

Babasını çok küçük yaşta kaybeden Ian’in

en büyük hayali onu son bir kez olsun tek-

rar görmektir. Ağabeyi Barley ile beraber

sihirli bir asanın yardımıyla babasını son

kez görmek için bir maceraya çıkarlar.

Bu animasyonun en değerli dersinin ke-

sinlikle yanımızdaki insanların kıymeti ni

anlamamız üzerine olduğunu düşünüyo-

rum. Bazen bir şeyleri ararken yanımız-

daki insanları kaybediyoruz ya da onların

değerini çok geç anlıyoruz. Film hakkında,

öğrendiğimde beni ağlatan bir detayı da

sizlerle paylaşmak istiyorum, Onward’ın

yönetmeni Dan Scanlon kişisel deneyim-

lerinden esinlenerek yapmış filmi. Ian ve

Barley gibi genç yaşta babasını kaybetmiş,

hatta filmdeki bir sahneyi kendi çocukluk

fotoğrafından ilham almış.MONSTER UNIVERSITY

(2013)

YETERLİSİN, BUNA İNAN!

Çok keyifli bir devam filmi olan

Monster University aslında ilk

filmden önceki dönemi anla-

tıyor.

Gerçek bir canavar olma hayali

kuran Mike, üniversiteye baş-

ladığında doğuştan yetenekli

olan Sulley ile tanışır. İkili başta

hiç anlaşmasa da zamanla çok

yakın arkadaş olurlar. Film aynı

zamanda diplomatik rekabetin

de hedeflerimize giden yolda

değerini hatırlatıyor bence.

Türkçe adıyla Sevimli Cana-

varlar bir döneme damgasını

vuran, çocukluğumuzun en

değerli animasyonlarından bi-

riydi. Devam filmi de ilk film

kadar keyifli. Bu filmde aslında

iki taraflı bir ders alma sözko-

nusu. Sulley sadece yetenek-

lerine güvenen, fazlasıyla ego-

lu bir canavarken Mike teorik

bilgisinin yeterli olmadığını

düşünse de hayallerinin pe-

şinden koşmayı asla bırakma-

yan bir yaratık. Hayatta bazen

Sulley, bazen Mike olduğumuz

zamanlar olabiliyor. Bu yüzden

bu film birçok açıdan düşünüp

hayallerinize inanmanıza yar-

dımcı olacaktır.

Bu zorlu yolda animasyonların

size ışık tutabilmesini umuyor

ve keyifli seyirler diliyorum. 57

EROL

BABAOĞLU

erol babaoğlu

RÖ P O RTA J

EROL

BABAOĞLU

EROL

BABAOĞLU

EROL

BABAOĞLU

EROL

BABAOĞLU

erhalde son dönemde daha çarpıcı bir dizi izlemedik. GAİN’de

yayınlanan Dengeler: Biri Olmak, sarsıcı hikâyesi ve güçlü oyun-

culuklarıyla şimdiden bir klasik olmaya aday. Dizinin önemli

isimlerinden biri ise Erol Babaoğu.

Kurak Günler’den Yazgı’ya birçok farklı işte karşımıza çıkan ba-

şarılı oyuncuyla Dengeler: Biri Olmak dizisini, oyunculuk kari-

yerini ve hayatını konuştuk.

Keyifli okumalar!

RÖPORTAJ: ONUR BAYRAKÇEKEN

FOTOĞRAF: HAYDAR ŞAHİN

Önce yıllar öncesine dönelim. Sahneye ilk ne zaman,

nasıl adım attınız? Oyunculuk kariyeriniz nasıl başladı?

İlkokul üçüncü sınıfta bir müsamerede çekilmiş, avu-

kat cüppeli bir fotoğrafım var. İlkokulda okumayı ve

konuşmayı sevdiğim için öğretmenimiz Meral Özkan

şiir ya da metin okumaya çıkarırdı beni. Ama bir rol-

le sahneye ilk adım atışım o müsameredir diyebilirim.

Uğurlu geldi herhalde; daha sonra Yazgı, Red Speedo

ve Kurak Günler’de de mesleği avukatlık olan karakter-

ler oynadım.

Cağaloğlu Anadolu Lisesi’ndeki tiyatro kulübünde

sahneye çıkınca da sahneyi sevdiğimi anladım. İlk defa

profesyonel anlamda sahneye çıkışım ise İstanbul Mü-

zik Festivali’nde İKSV yapımcılığındaki Beyazıt Opera-

sı’nda, yeniçeri rolünde mızrak tutarak oldu diyebili-

rim :).

1999 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyat-

roları’na girdim. Hem tiyatro araştırma laboratuvarın-

da Beklan Algan, Ayla Algan, Mustafa Kaplan, Erol Kes-

kin gibi isimlerle çalışma fırsatı buldum hem de Kenan

Işık’ın Aşk Hastası ve Mehmet Ulusoy’un Woyzeck

oyunlarında rol alarak profesyonel oldum.

Oyunculuğa başlarken idolünüz var mıydı? Bir oyuncu

için, “Onun gibi olmak istiyorum!” dediniz mi?

Tiyatro, sinema ya da performans dünyasından sevdi-

ğim, beğendiğim, etkilendiğim ve bazılarıyla çalışma

fırsatı bulduğum pek çok isim vardır. Üstelik ortaya

konan üretimin kendinden öncekilerle ve geleneklerle

konuşması onun zenginliğidir.

Ama hiçbir zaman birine benzemek, onun gibi ol-

mak istemedim. Lisedeyken odamın duvarında Sonic

Youth’un şarkısından ilhamla yapılmış, üzerinde “kill

your idols” yazan bir poster vardı. Bağımsız, başına

buyruk, yeni ve denemeci bir varoluşu ifade ediyordu.

O posteri her gün görmek beni epey etkiledi sanırım.

Çok sayıda iyi tiyatro oyununda, sinema filminde ve

dizide rol aldınız. Ama sanırım Mutluluk, Kurak Günler

ve son olarak Dengeler: Biri Olmak, filmografinizdeki

en dikkat çekici işler oldu. Size göre kariyerinizin dö-

nüm noktası ve zirvesi hangi projeler?

Evet, bir yandan da her yaptığım işin farklı özellikleri ve

getirileri oldu. Örneğin Daire filmi ilk ödül aldığım ve

çok severek oynadığım bir filmdi. Pars Narkoterör di-

zisinde oynadığım Barudi Kasım rolü oldukça sevilmiş,

sonradan spin-off yaparak üzerine Alayına İsyan dizisi

çekilmişti. 2006 yılında Dünya Tiyatro Olimpiyatları ve

İstanbul Tiyatro Festivali açılış oyunu olan Persler de

tiyatro kariyerimde önemli bir projeydi.

Bugünlerde herkes Dengeler: Biri Olmak dizisini ko-

nuşuyor. Sizi bu projeye çeken neydi? Senaryoyu eli-

nize aldığınızda aklınızdan ilk ne geçti?

Arkadaşım Cihangir Ceyhan aradı bir gün ve Dengeler

sinema filminin senaryosundan haberdar oldum. Oku-

dum ve Sarp Kalfaoğlu’nun yaratmak istediği dünyayı

çok beğendim. 2023 yazında sinema filminin çekim-

lerini bitirdik. Projeyi, rolümü ve ekibi çok sevdim. Bu

yüzden dizisi için yine aynı rol teklif edilince tereddüt

etmeden kabul ettim. Çok karakterli, çok mekânlı, gi-

rift ilişkilerin olduğu; gerçek hayattan, belki de yanı

başımızdaki bir mahalleden hikâyelerin anlatıldığı; tam

da şimdiki zamanın ruhunu taşıyor dedirten bir senar-

yoydu.

Dengeler: Biri Olmak dizisinde bir insanın yasadışılı-

ğa sürüklenme hikâyesine tanık oluyoruz. İster iste-

mez yasa, vicdan, hak, adalet gibi kavramlar gündeme

geliyor. Dengeler: Biri Olmak’ta anlatılan hikâyeyi bu

bağlamda nasıl yorumlarsınız?

Paranın ve gücün gitgide her şeye hâkim olduğu bir

dönemde biri olmak ve kendini var etmek isteyenlerin

mücadelesine tanık oluyoruz. Güce ulaşmak için her

şeyin mübah olduğu, özellikle şiddetin asal güç hali-

ne geldiği bir dünyayı görüyoruz. Adaletin yeterince

ve tam anlamıyla sağlanamadığı coğrafyalarda, adaleti

gücü yetenin sağlamasının ve vicdanın yerini zorbalığa

bırakmasının nelere yol açabileceğine tanıklık ediyo-

ruz.

Dengeler: Biri Olmak’ın bence en heyecan verici yanı

sahici karakterlerin sahici dönüşümünü anlatması. Bu

hikâyede İlyas neye dönüşüyor? Nasıl bir dönüşüm,

değişim geçiriyor?

İlyas bulunduğu yer ve çevre içinde saygın, sözü ge-

çen, iyi bir konumu olan bir karakter. Ama bulunduğu

kozadan çıkmak istiyor. Hem vizyonunu ortaya koymak

hem de oğluna bir gelecek bırakmak adına gece ku-

lübü işine giriyor. Ve tam bu zamanda da âşık oluyor.

Hem kendinden genç yaştaki âşık olduğu kadın için ge-

çirdiği değişim hem de kendince Şampiyonlar Ligi’ne

çıkabilmek için yaptığı manevralar İlyas’ın dönüşümü-

ne sebep oluyor. Fakat İlyas’ınki gibi bir yaşamın içinde

çevrenin ve şartların bu dönüşüme ne kadar müsaade

ettiğini diziyi izlerken görüyoruz.

Bana İlyas’ın bu hikâyede oyun kurucu bir rolü varmış

gibi geliyor. Ferit’in dönüşümünde İlyas’ın payı ne?

Evet, İlyas bu hikâyede oyun kurucu bir role sahip. An-

nesi çocukken ölmüş, babasından sevgi göremeyen,

ağabeyi öldürülmüş, “biri olmak” isterken boşlukta

kalmış Ferit için İlyas bir ağabey, bir baba figürü olu-

yor. İlyas’ın gördüğü saygı ve sahip olduğu güç, Ferit’i

etkiliyor; Ferit’in intikam alırken içinden çıkan vahşi

güç ise İlyas’ı. Ve İlyas’ın kurduğu oyunla Ferit de bu

dünyanın bir parçası oluyor, yetenekli bir boksörden

bir mafyaya, bir suç insanına dönüşüyor.

“Lisedeyken odamın duvarında Sonic Youth’un

şarkısından ilhamla yapılmış, üzerinde ‘kill your idols’

yazan bir poster vardı. Bağımsız, başına buyruk,

yeni ve denemeci bir varoluşu ifade ediyordu. O

posteri her gün görmek beni epey etkiledi sanırım.”61

“İlyas bu hikâyede oyun kurucu bir role sahip. Annesi

çocukken ölmüş, babasından sevgi göremeyen, ağabeyi

öldürülmüş, ‘biri olmak’ isterken boşlukta kalmış Ferit

için İlyas bir ağabey, bir baba figürü oluyor. İlyas’ın

gördüğü saygı ve sahip olduğu güç, Ferit’i etkiliyor;

Ferit’in intikam alırken içinden çıkan vahşi güç ise İlyas’ı.”

İlyas’ı canlandırırken tanıdığınız bir kişiyi mi canlandırdığınızı hisset-

tiniz yoksa yeni bir dünyayı keşfediyor gibi mi hissettiniz?

Bilncimizde, bilinçaltımızda ve dolayısıyla her rolün içinde bugüne

kadar biriktirdiklerimiz vardır. Tasarımda olmasa bile her oynayışta

aslında dipte saklıdırlar. Bu anlamda mutlaka pek çok şeyden ve ka-

rakterden etkilenmişimdir.

Ama İlyas Kargı karakterini, birini canlandırarak ya da birini düşüne-

rek oynamadım, her projede olduğu gibi yeni bir dünyayı keşfediyor

gibi hissettim.

İlyas’ın bir özelliğini yok etme, bir özelliğini ise kendinize alma şansı-

nız olsa bunlar hangi özellikleri olurdu ve niçin?

Konu oğlu ya da aşk olunca mantığının devreden çıkmasını yok ede-

biliriz ama bu da karakterin zaafı ve olayların karışma sebeplerinden

biri. İlyas’ın insanları etkileyip idare edebilme yeteneği muazzam as-

lında ama yine de bir özelliğini almak istemem.

Dizinin ağır gerçekçiliği ve dram yükü, set ortamına da yansıdı mı?

Bu sette biri espri yapsa herkes ona çatık kaşlarla bakarmış gibi his-

sediyorum!

Hiç öyle bir set değildi! :) Bu kadar çok oyuncu olmasına rağmen ilişki-

lerin iyi olduğu, insanların tanışıp muhabbet etmekten zevk aldığı, gü-

lüp eğlenebildiğimiz bir setti. Projenin en başından itibaren hepimiz,

senarist Sarp Kalfaoğlu, yönetmen Süleyman Mert Özdemir, görüntü

yönetmeni Erçin Karabulut, tüm kamera arkası ekibi, İnteryapım ailesi

ve harika oyuncu kadrosu işin ciddiyetini ve iddiasını hiç kaybetme-

den, saygı dolu bir ortamı var ederek şiddet dozu yüksek bu suç hikâ-

yesinin setinin huzurlu, sakin ve keyifle geçmesini sağladık.

Dijital bir işte rol almak bir sinema filminde ya da televizyon dizisin-

de rol almaktan oyunculuk açısından farklı mı?

Oyunculuk teknikleri ve karakteri tasarlayıp inşa etmek anlamında

aslında aynı şeyler geçerli. Ana akım bir televizyon dizisinde rol al-

dığınızda ilerleyen bölümlerde neler olacağını bilmemek dezavantaj

olabiliyor. Ama rolü zenginleştirerek iyi oynadığınızda, yeni yazılacak

bölümlerde rolün hacmini ve hikâyenin gidişatını etkileyebilmeniz

için büyük bir avantaj haline gelebiliyor. Sinemada senaryo bitmiş,

tüm seçimler ve olasılıklar olabildiğince hesaplanıp belirlenmiş oldu-

ğu için konsantre bir kampa girip projeyi bitirerek çıkıyorsunuz. Ro-

lün grafiğini, göstergelerini, ritmini ve aksiyon öğelerini hazırlanmış

ve daha hâkim bir noktadan oynuyorsunuz. Dijital işler bu anlamda

uzun bir sinema filmi çekmeye benziyor.

Bundan yıllar sonra insanların sizi hangi karakterle anmasını istersi-

niz?

Oynamayı kabul ettiğim tüm rolleri aynı emek ve özenle oynadığım

için böyle bir ayrımım yok. Kim hangi karakteri izleyip beğendiyse

onu anacaktır. Tanıdıklarımın ve tanıştıklarımınsa beni kendi karakte-

rimle hatırlamalarını isterim.

Son dönemde siz neler izliyorsunuz? Okurlarımıza önerebileceğiniz

diziler ve filmler var mı?

Gibi ve Kuvvetli Bir Alkış’ı beğenerek izledim. Dengeler her hafta ya-

yınlandığı için onu izliyorum bir de. Son bir ayda yeni çıktıkları için

oynadığım üç kısa filmi izledim: Kirpi, Eksi Bir, Tavuk Suyuna Çorba.

“(Dengeler: Biri Olmak’ta) Adaletin yeterince ve tam

anlamıyla sağlanamadığı coğrafyalarda, adaleti gücü

yetenin sağlamasının ve vicdanın yerini zorbalığa

bırakmasının nelere yol açabileceğine tanıklık ediyoruz.”

kayhan berkin

RÖ P O RTA J

Kayhan Berkin

RÖPORTAJ: YAĞMUR ÇÖL

İstanbul’un tiyatro sahnesinde sık sık adını duyduğumuz tiyatro yönetmeni ve

oyuncu Kayhan Berkin’le keyifli bir röportaj yaptık; Berkin’in sanat anlayışın-

dan Versus Tiyatro’nun hikâyesine, Türkiye’deki güncel tiyatrodan Evlilikten

Sahneler ve Annemden Kalan Gül Ağacı Masanın Üzerinde Çaydanlık Beyaz Bir

İz Bıraktı gibi oyunlara kadar pek çok konuyu konuştuk.

Annemden Kalan Gül Ağacı Masanın Üzerinde Çaydanlık Beyaz Bir İz Bırak-

tı’nın hikâyesini ve Metrohan’ın önemini sizden dinleyebilir miyiz?

Ferdi Çetin ve Noyan Ayturan ile bir yıldır tiyatro üzerine konuşuyorduk. Sonra

hem Ferdi’ye hem bana ayrı ayrı, “Metrohan’da bir şey yapar mısınız?” önerisi

geldi. Ferdi’nin dert edindiği anne-kız çatışmasını benim sahnede eksikliğini

duyduğum şeylerle bir araya getirip Noyan’ın da katılımıyla ortaya bir şey çı-

karttık, sonra çıkan şeyle Metrohan bir araya geldi. İKSV Tiyatro Festivali ba-

şından beri projeye inanıp sponsor oldu, çok çalışkan ve yetenekli bir ekiple

çalıştık. Odaklandığım meseleleri dürüst bir biçimde derinlemesine ele alıp

seyirciyle buluştururken kendisini aradan çıkaran türde bir reji anlayışına sahi-

bim, ısrarla ilginçlik peşinde koşmam ama galiba bu projede hakikati ararken

çıktığımız yolculuk bizi yeni şeylere götürdü ya da en azından biz öyle zanne-

diyoruz.

Türkiye’deki güncel tiyatroyu ve sahnelenen oyunları nasıl değerlendiriyorsu-

nuz? Bu oyunların toplumsal bir yönü olduğunu düşünüyor musunuz? Siz ne

görmeyi tercih ederdiniz?

İstanbul’a bakınca tiyatro üretiminin arttığını görüyorum. Bence artmalı da,

her türden prodüksiyona ihtiyaç var. Her türden daha çok oyun çıkması; yeni

mezunların daha kolay iş bulabilmesi, meslek tanımının netleşmesi, tiyatronun

içinde yer alan her meslek grubunun profesyonelleşmek zorunda kalacağı için

daha donanımlı kişilerin yetişmesi, hak arama imkânlarının artması gibi olanak-

lar sunma ihtimali taşıyor.

Profesyonelleşmek belli bir standart da oluşturacağından hem kalitenin artma

ihtimali hem de küçük büyük daha fazla sahne açılacağı için de seyircinin kendi

zevkine uygun daha çok seçim yapma şansı bulabileceğini düşünüyorum.

Bu sezon oyunların sayısının artması, niteliğin de arttığına işaret etmiyor tabii

ama oyunlar azalırsa nitelikli işler çıkacak gibi bir varsayım da gülünç geliyor

bana. Kurum tiyatrolarında yer alan oyunlar hariç çoğu oyun ayda en fazla 3-4

defa oynuyor, ki bu çok az, yani oyun sayısı arttı ama temsil sayısı çok sınırlı.

Birçok oyun okuyorsunuzdur, öyle düşünüyorum… Bir metni okurken özellik-

le aradığınız şeyler var mıdır? Sizi cezbeden taraflar nelerdir?

İyi metinlerin belli bir fikri dikte eden değil, soru sorup cevap arayan ve bu ce-

vap arama sürecine seyirciyi de davet eden metinler olduğunu düşünüyorum.

Tabii bir de dönem dönem ilgilenmek istediğim konular değişiyor. Son zaman-

larda aile, geçmişle hesaplaşma ve hayaletler ilgimi çekiyor. 65

Tolstoy’un Kreutzer Sonat’ını uyarladınız, hem oynuyor hem de yönetiyor-

sunuz. Bu noktadaki önemini dinleyebilir miyim sizden?

Bir oyunu ya da öykü ve romanı ilk okuduğumda bazen içgüdüsel olarak o

metne çekiliyorum. Aklıma çeşitli imgeler gelmeye başlıyor hatta heyecanla-

nıyorum. Kreutzer Sonat da böyle bir metindi benim için, o dönem ilişkilerle

daha çok ilgilenip okuduğum metinlerde daha başka şeyler arıyordum.

İlk okuma heyecanından sonra eğer bu malzeme üzerine düşünüp sahneye

koymak istiyorsam metni defalarca okuyup yazarını araştırmaya ve bu okuma

yinelemelerimi daha da derinleştirmeye gayret ediyorum. Sonraki aşamalar-

da ise sesli okumalar geliyor, güvendiğim arkadaşlarımla metni okuyup fikir

alışverişinde bulunuyoruz, malzeme hâlâ beni heyecanlandırıyorsa ve yapım

süreci halledilebilecek gibiyse başlıyorum.

Biz oyun uyarlamamızda katil üzerinden bir anlatı kurup, erkek egemen siste-

min erkeklik inşası sürecindeki toplumsal baskısı ve bu baskı altında yaşayan

bir erkeğin şiddeti kadına yöneltmesinin bir tür otopsisini yapmaya çalıştık.

Versus Tiyatro’dan bahsetmek isterim... Versus’un hikâyesini bizimle pay-

laşır mısınız?

Versus, 10 yıllık, sabit sahnesi olmayan bir ekip. Ürettiği klasiklerin modern

yorumları, çağdaş tiyatro oyunlarının Türkiye prömiyerleri ve sinema/roman

uyarlamaları olmak üzere ekibin takip ettiği üç kol var.

Ben 2018 yılından beri ekibin sanat yönetmeniyim. Oyun seçerken bu üç

başlıktan birini takip ediyorum. Yaptığımız bazı oyunlar bu üç başlığın ikisini

de karşılayabiliyor. Mesela Tolstoy’un yazdığı Kreutzer Sonat hem bir klasik

yorumu hem de bir Türkiye prömiyeri. Türkiye tiyatro pratiğine oyun metni

kazandırmayı da önemsiyorum (Lampedusa, Dogville, Vietnam’a Sevgiler, Bu

Yaşta Hala Saklanarak Sigara İçiyorum, Seyirciye Sövgü).

Seçilen metin üzerinden o oyunu yönetecek kişi bensem oyuncu ekibimi

oluşturuyorum. Çalıştığım ve sahnede izlediğim oyunculardan oluşan bir lis-

tem var. O oyunculardan oyuna en çok kimin uygun olduğuna karar verip

sürece başlıyorum.

Oyun metni, yönetmen, oyunculardan sonra prova alanı ve sahne seçimi sü-

reci başlıyor.

Versus’un hep prova ve yapım ortakları oldu; ilk yıllarımızda Versus’a prova

desteği sağlayarak kurulmamıza olanak tanıyan Mehmet Ergen ve Talimhane

Tiyatrosu, Uniq İstanbul, Müfit Aytekin Atölye, Zorlu PSM.

Tasarlanan oyunların uygun olduğu sahne de önemli. Bazen mekân üzerinden

de oyunu kurgulayabiliyoruz çünkü. Oyunun seyirciyle iletişimi için uygun

mekân seçiliyor, oyunun yerleşik mi oynanacağı ya da turne yapıp yapmaya-

cağı gibi sorularla prodüksiyon süreci başlıyor.

Oyuncu kadrosu sürekli değişse de işin yapım sürecinde aktif rol alıp de-

ğişmeyen Gökhan Gürün, Mehmet Yılmaz, Müfit Aytekin, Kerim Urun, Dilara

Melami’yi anmadan geçmek olmaz. Tasarımda da Merve Yörük ve Ayşe Sedef

Ayter’i de ayrıca anmak isterim.

Ingmar Bergman’ın Evlilikten Sahneler oyununu uyarladınız. Evlilikten Sah-

neler’in yolculuğunu ve tiyatroda romantik ilişkileri işlemekten bahseder

misiniz?

Yıllar önce Elke Petri adında Alman bir tiyatro yönetmeniyle çalışırken prova

aralarında uzun uzun filmi, senaryoyu konuştuğumuzu hatırlıyorum. Berg-

man’ın yönettiği dizi ile sinema uyarlamasının farkları, malzemenin tiyatroya

uyarlanabilme ihtimalleri, diyalogların kuvveti... Yıllarca bu fikir aklımda dö-

nüp durdu. Şimdiye kadar okuduğum en iyi ilişki metinlerinden biri öncelik-

le. İyiden kastım; aşk, evlilik, kadın-erkek ilişkileri, çocuk sahibi olma, aile

kavramlarıyla ilgili direkt sorular soran ve seyircileri bu soruların yanıtlarını

aramaya davet eden bir metin.

Türkiye, çeviri

oyunların

sahnelenmesinde

aşırıya kaçmış bir

ülke. Tiyatrocular

bizde yazar yok diye

söylenirken kendilerine

yollanan Türkçe

yazılmış metinlerin ne

kadarını okuduklarını

merak ediyorum.

2019 sonunda Ece Dizdar ile bir şeyler yapalım diyor-

duk, Evlilikten Sahneler fikri ortaya çıkmaya başladı-

ğı zamanlarda pandemi patladı. O sırada Öner Erkan

projeye girdi ve son olarak Versus ile başlayan sürece

Zorlu PSM dahil oldu.

Yeni bir çeviri yaptık, sonra bu çevirinin oyunun çıka-

bildiği 2021-22 sezonu kodlarıyla sahnede işe yarayan

ve yaramayan kısımlarını tartıştık. Bu metinle ilgili ne

tür bir uyarlama yaparsam yapayım karakterlerin uzun

uzun konuştuğu tiratlarını atmama niyetindeydim. İlk

okumada sıkıcı gibi görünebilen bu tiratlar oyunun as-

lında en büyük gücü, metni diğer ilişki metinlerinden

ayıran önemli özelliklerinden biri. Uyarlama yapmaya

başladığımdan beri Peter ve Katarina’yı (Pınar Göktaş)

da oyunda tutmayı düşünüyordum, hem Johan ve Ma-

rianne’in evlilik biçiminin tam tersini yaşayan bir diğer

çifti göstermek hem de Johan-Marianne çiftinin dönü-

şümünü daha da detaylı incelemek için.

Prova ilerledikçe Eva ve Jacobi’yi de (Naz Buhşem) işin

içine katmayı doğru buldum, hem Johan ve Marianne’i

işyerlerindeki halleriyle göstermek hem de birbiriyle

ilişkilerinde onları tetikleyen şeylerden bazılarını daha

görünür kılmak için. Hatta tek repliğiyle çiftin kızların-

dan birisi de oyunda var. Bölüm arası yazıları ve beyaz

dekor ile beyaz giyen dekor değiştiricilerle beraber al-

tını çok çizmeden bir tür laboratuvar ortamı da yarat-

maya çalıştım. Bu bir evlilik araştırması ve seyircileri

bu araştırmaya yakından tanık olmaya davet ediyoruz.

En başından beri ekip olarak metni yeniden düşünme-

ye gayret ettik. Klasik bir eseri çalarken aynı notaları

farklı çalıp yeniden keşfeden müzisyenler gibi biz de

aynı notaları sahne üzerinde yeniden keşfetmeye uğ-

raştık kendi potansiyellerimiz doğrultusunda. 6. epizot

tamamen atılmıştı, şimdi, 3 yıl sonra yeniden ele alsam

o bölümü zarif bir biçimde oyuna katmanın bir yolunu

bulabilirdim gibi geliyor.

Murat Mahmutyazıcıoğlu’nun yazdığı, Rıza Kocaoğ-

lu’nun oynadığı ve sizin yönetmenliğini üstlendiğiniz

Kibritin Ucunda oyununu izledim. Günümüz İstan-

bul’unda günümüz dertleriyle uğraşan beyaz yaka bir

adam sahnelenmişti. Siz güncel meselelerin üzerine

giden metinler hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce

seyircinin empati yapması kolaylaşıyor mu?

Aslında ben hem güncel hem yerli metinlerin daha çok

sahnelenmesini önemsiyorum diyebilirim. Türkiye, çe-

viri oyunların sahnelenmesinde aşırıya kaçmış bir ülke.

Tiyatrocular, bizde yazar yok diye söylenirken kendi-

lerine yollanan Türkçe yazılmış metinlerin ne kadarını

okuduklarını merak ediyorum.

Bağımsız tiyatrolar dışında devlet tiyatroları için de

yönettiğiniz bazı oyunlar bulunuyor. Bu süreçte farklı-

lıklar gözlemliyor musunuz?

Projeyi tasarlarken oyun yapım maliyetini düşünme ko-

nusunda çok büyük fark var. Kurum tiyatrosunda daha

stressiz çalışabiliyorsunuz. Oyun çıktıktan sonra bilet

fiyatlarının uygunluğu sebebiyle kurum tiyatroları ge-

nelde kapalı gişe ya da yüksek doluluk oranlarıyla oyna-

dığından seyirci sayısını da dert etmiyorsunuz. Kurum

tiyatrolarının turne kabiliyeti de yüksek, işini yapanlar

görece profesyonel ve herkesin işinin bir tanımı var.

Bu sayede kafalar daha az karışık. Olumsuz kısmı ise

istediğiniz metin, tasarımcı ve oyuncularla çalışabilme

konusunda imkânların kısıtlılığı diyebilirim.

Bu sezon izlediğiniz ve beğendiniz bir oyun oldu mu?

Yeni çıkan oyunları takip etme fırsatınız oluyor mu?

Elimden geldiği kadar takip ediyorum. Bu sezon İs-

tanbul içinde izlediklerimden en çok aklımda kalan iki

oyun DasDas’ta izleme fırsatını bulduğum, Milo Rau’un

yönettiği La Reprise ve Beykoz Kundura’da izlediğim,

Rabih Mroue’nun yönettiği Make Me Stop Smoking oldu.

Yönettiğiniz ve oynadığınız oyunların cast süreciyle

ilgili ne düşünüyorsunuz, metni okurken aklınıza bir

isim geldiği oluyor mu?

Eğer çalıştığım yapımcının olmazsa olmaz tercihleri

yoksa ilk etapta sahnede izlediğim oyunculara teklif

götürmek isterim. Bir oyuncuyu sahnede izlemek hem

o oyuncunun belli bir rolü hakkını vererek oynadığını

gösterir hem de belirli bir saatte belirli bir yerde ola-

bildiğini, diğer oyuncu arkadaşlarıyla sahne önü ve ar-

kasında belli bir disiplin içinde provalardan geçip oyu-

nu çıkartabilip programa uyabildiğini de kanıtlar.

Genç tiyatrocular için tavsiyeleriniz nelerdir? Sizin

keşke bunu bilseydim dediğiniz bir şey var mı?

Tiyatro oyunu teklifi gelmesini beklemesinler, bir an

önce ekip kurmalarını tavsiye ederim. Diğer yandan

da mesleği her gün hayatına sokmak önemli. O kişi her

gün provada değilse prova izlemeli, prova izleyemiyor-

sa canlı veya dijitalden oyun izlemeli. O da olmuyorsa

oyun okumalı. Sen tiyatroya ne kadar gidersen tiyatro

da sana o kadar gelir.

İyi metinlerin belli bir

fikri dikte eden değil,

soru sorup cevap arayan ve

bu cevap arama sürecine

seyirciyi de davet eden

metinler olduğunu

düşünüyorum. Tabii bir de

dönem dönem ilgilenmek

istediğim konular değişiyor.

Son zamanlarda aile,

geçmişle hesaplaşma ve

hayaletler ilgimi çekiyor.

TABULARI YIKAN BİR AŞK HİKÂYESİ:

the idea of you

KÖ Ş E YA Z I S I

prime video

THE IDEA OF YOU

YAZI_//_YAĞMUR ÖZDEMİR

nternette gezinirken bir kesitine denk geldiğim ve bir

Anne Hathaway hayranı olarak ilgimi çeken The Idea

of You (Sen İhtimali) filmini izledim ve çok beğendim.

Benim gibi romantik film sevenlerin kütüphanesine,

kasvetli havalarda izlendiğinde mutlu edecek ve kana-

yan yaralarımıza parmak basan güzel bir film geldiğinin

müjdesini verebilirim!

Prime Video’da yayınlanan filmde Solène (Anne Hatha-

way) kocasından trajik bir aldatılma hikâyesiyle ayrıl-

mış, 16 yaşındaki kızı Izzy ile hayatına devam eden, 40

yaşında çekici bir kadın. Eski kocası Daniel’in kendisini

genç bir kadınla aldatması sonucunda özgüveni sar-

sılan Solène’in ise tek ilgi odağı kızı ve sahip olduğu

sanat galerisi. Daniel, bir gün kızlarını ve arkadaşlarını eğ-

lenmeleri için Coachella festivaline götürmek üzere bilet alır

fakat işi çıkar ve kızını Solène götürmek durumunda kalır.

Solène festivale gittiğinde Izzy ve arkadaşları eğlenirken tek

başına gezdiğinde bir karavanı festival tuvaleti sanarak girer.

Karavana girdiğinde ise o dönemin genç erkek grubu August Month’ın solist-

lerinden Hayes Campbell (Nicholas Galitzine) ile karşılaşır. Hayes, Solène’i

gördüğü ilk anda ondan hoşlansa da Solène onu tanımadığı için hızlıca ka-

ravandan çıkar ve akşam August Month konserine katılarak Hayes’in sahne

performansını izler. Hayes ise Solène ile göz göze geldiğinde ona bir şarkı

söyler.

Festival dönüşünde Hayes, Solène’in sanat galerisine onunla tanışmak için

gider ve onunla zaman geçirir. Solène, aralarındaki yaş farkından dolayı iliş-

kiye sıcak bakmasa da Hayes’in samimiyeti onu ikna eder ve birlikte yaz tatili

boyunca tutkulu ve güzel bir aşk yaşarlar.

Solène, Hayes ile yaşadığı ilişkiyi yakın çevresiyle paylaşmaya çekinir ama

kendisini Hayes’ten alıkoyamaz fakat bir gün Hayes’in arkadaşlarıyla sohbet

ederken Hayes’in genelde tüm kadınları tavlamaya çalışırken aynı hareket-

leri yaptığını öğrendiğinde kalbi kırılır ve aldatılma travması tetiklendiği için

Hayes’ten ayrılır. Hayes’ten ayrıldıktan kısa süre sonra ise tüm gazetelerde

ikisinin fotoğrafları çıkar ve Solène

tüm insanlardan sosyal medya tabiri

ile “linç yemeye” başlar.

Filmin en sevdiğim kısmı ise seyirciye

sunduğu bu bakış açısıydı. Genelde

çok zengin ve ünlü erkekler kendile-

rinden yaşça küçük kızlarla beraber

olduklarında toplum bunu yadırga-

maz veya bir süre sonra alışır ama

genç ve yakışıklı bir erkek kendinden

yaşça büyük bir kadınla sevgili oldu-

ğunda toplumda karşı konulmaz bir

nefretle karşılaşır. Filmde bu nefreti,

“İnsanlar mutlu kadınlardan nefret

eder,” olarak güzelce açıklasalar da

toplumdaki bu nefretin insanların ha-

yatını nasıl etkilediğini çok net göre-

biliyoruz. Nitekim Solène ve Hayes de

iki yetişkin âşık olarak bu nefretten

nasibini alıyorlar.

Birçok kült filmde rol alan Anne Hat-

haway, bu filmde rol almasının sebe-

bini toplumda oluşan Oscarlı oyuncu

algısını yıkmak olduğunu ifade ediyor.

Kendisinin bu görüşünü takdir etsem

de filmde eğer Anne dışında başka bir

oyuncu olsaydı bu seviyede olur muy-

du söylemek zor çünkü kendisi ve ba-

şarılı oyunculuğu çok klişe olabilecek

bir filmi gülümseterek izletiyor diye-

bilirim. Şimdiden güzel ve farklı bakış

açıları sunan bu filmi izleyecek her-

kese iyi seyirler dilerim.

/MylosKtap /MylosKtap /mylosktap

mylosyayngrubu.com

MUTLAKA OKUMANIZ GEREKEN 50 POLİSİYE YAZARINDAN BİRİ,

İTALYAN POLİSİYESİNİN USTASI ANDREA CAMILLERI.

ANDREA CAMILLERI İLE BÜTÜNLEŞMİŞ, TÜM DÜNYADA TANINAN

KOMİSER SALVO MONTALBANO.

0 views·77 pages

HOUSE OF THE DRAGON PDF Free Download

HOUSE OF THE DRAGON PDF free Download. Think more deeply and widely.

Uploaded by davidcannon_official on 4/10/2026

/77

100%