
Het eerstvolgende station heet Wonen. Want wie een dak boven zijn hoofd heeft, heeft letterlijk en
figuurlijk houvast in het leven. Het is dan ook goed te lezen dat eerdere door ons ingediende
voorstellen van wonen op erf tot flexwonen inmiddels hun weg hebben gevonden naar de Begroting.
Er zijn mooie dingen gebeurd op het gebied van bouwen en wonen, bijvoorbeeld de uitbreiding van
De Ark. Maar ook op korte termijn de ontwikkeling van tien woningen in Oranjedorp en negentien in
Zwartemeer. Goede resultaten, maar helaas nog niet voldoende om te voorzien in alle behoeften.
Wat ons opvalt, is dat in de Begroting nog weinig te lezen valt over de visie op wonen, de rol die de
gemeente zelf wil spelen bij doelstellingen en ambities. Wellicht is dit een bewuste keuze en kunnen
we dit teruglezen in de nota ‘Aanpak woningbouwopgave’, waar we tijdens de Kaderbrief een motie
voor hebben ingediend. We horen hier graag nog een reactie op. We hebben daar inmiddels ook een
brief over ontvangen, maar er wordt hier nog op teruggekomen. We willen echt met klem benadrukken
dat we de nota graag uiterlijk 31 maart van het college willen ontvangen, zodat duidelijk wordt hoe we
een integrale koers houden richting voldoende betaalbare woningen voor jong en oud in alle dorpen en
kernen.
We verlaten het station Wonen en reizen verder. Waar mensen wonen, moeten ook banen zijn. De
economie van Emmen is sterk en dat willen we graag zo houden. Bedrijven moeten zich hier blijvend
kunnen vestigen. Onze trein is op stoom, maar zou eigenlijk op stróóm moeten rijden: want dat lijkt
een uitdaging te worden. Want we hebben er vragen over gesteld, over de bouw van het nieuwe
hoogspanningsstation bij Veenoord. Want dat loopt flinke vertraging op, terwijl de netcongestie al een
groot probleem is. De PvdA vindt dit een slechte zaak en wil dat het college de druk er flink op moet
houden bij de bouwers. Wij hebben die stroom net zo hard nodig als andere regio’s en dan slaan we
toch wat vaker met de vuist op tafel, omdat deze regio er écht toe doet. En daarom, voorzitter, dienen
wij samen met Wakker Emmen en al die andere partijen de motie ‘Net op orde’ in.
Iedereen verdient een plek in deze trein. Daar staan wij als Partij van de Arbeid voor. Met het
wegwerken van de wachtlijst voor beschut werk hebben we mensen weer perspectief gegeven. Ze
zitten niet langer in de wachtruimte, maar doen mee in de samenleving. Ook de automatische
inkomensondersteuning is een stap vooruit. Minder papierwerk, meer vertrouwen. Wij vragen het
college wel: kan de Doe Mee-webshop worden uitgebreid met een optie voor beide talen? En hoe staat
het met het Geldloket en het Financieel Netwerk?
Voor de Partij van de Arbeid blijft het sociaal domein het hart van de reis. Het station Jeugdzorg oogt
wat rommelig. Er is duidelijk een grote verbouwing gaande. De hervorming van de jeugdzorg vraagt
richting en duidelijkheid. Die 5 miljoen die hiervoor is gereserveerd, wordt dat ingezet voor het proces
of heeft het college daarmee ook andere doelen voor ogen? Want ‘hervorming’ is niet zelden een
containerbegrip, net als ‘integrale aanpak’. Toch zit daar wel de sleutel. Vaak is het een kwestie van
organisaties beter op elkaar aan laten sluiten, zodat ze sneller van elkaars handelen op de hoogte zijn.
Op papier is dat zo geregeld, de praktijk is doorgaans weerbarstiger. Maar om een paar gevleugelde
woorden te gebruiken, die deze dagen erg populair zijn: ‘het kan wél’.
We lezen bijvoorbeeld dat binnen het sociaal domein steeds meer integraal wordt gewerkt, iets waar
wij al jaren voor pleiten. Voor ons is dat een voorwaarde voor een eerlijke en menswaardige
samenleving, omdat je mensen pas echt kunt helpen als je het hele plaatje ziet, alle verbanden helder
hebt. Geen lap- en plakmiddelen, maar echte structurele oplossingen waar mensen mee vooruit
kunnen. Niet voor even, maar structureel.
En dat zo’n treinreis veilig moet zijn, dat lijkt ons duidelijk. Veiligheid is geen wagon die je kunt
afkoppelen, het is de rails onder de hele reis. Veiligheid begint bij perspectief, bij jongerenwerk, bij
een wijk waar mensen elkaar kennen. Maar soms is ook stevig optreden nodig. Wij willen een
duidelijke en ferme aanpak van veiligelanders die de regels overtreden. Het kan niet zo zijn dat wij als
gemeente in het Noorden van het land volstrekt alleen staan met een mand vol zure vruchten. Het kan
niet zo zijn dat Den Haag zich afkeert van onze problemen en ons simpelweg negeert. Wij hoorden
onze burgemeester een paar weken geleden zeggen dat het heel stil is in Den Haag als het om Ter Apel
gaat. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid geeft letterlijk thuis. Den Haag moet nu eindelijk die
Spreidingswet uitvoeren. Geen stilstaande treinen in het Noorden, terwijl de rest doorrijdt.
Een ander probleem waar we helaas aandacht voor moeten hebben, is femicide en geweld achter de
voordeur. Hoewel vaak onzichtbaar, speelt het ook in onze gemeente. Het is een groeiend probleem:
we worden er bijna dagelijks mee geconfronteerd in de media. Wij pleiten voor een lokale aanpak die
inzet op vroegsignalering, aansluit bij de Landelijke Aanpak Femicide en waarbij samenwerking met